"Nikt z nas nie żyje dla siebie: jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana, jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana. I w życiu więc i w śmierci należymy do Pana" (Rz 14, 7-8).
22 listopada 2002 r., w uroczystość św. Cecylii, patronki muzyki kościelnej, odszedł do Pana po wieczną nagrodę długoletni muzyk kościelny Antoni Bojakowski, mieszkaniec Legnicy. Nagłe jego odejście pogrążyło
w żałobie całą jego rodzinę i wszystkich tych, którzy byli z nim związani.
Uroczystość pogrzebową, w której uczestniczyła niezliczona rzesza wiernych, uświetnił chór parafialny z Domaniowa, którego zmarły Antoni był założycielem.
Czułej i kochającej żonie Anastazji należą się wyrazy podziwu i serdecznej podzięki za jej dobre serce, iż tak troskliwie opiekowała się mężem w czasie jego długiej choroby. Na pomniku jednego z naszych
znakomitych Polaków Jana Kiepury widnieją słowa: "Gdy człowiek umiera, nie pozostaje na tej ziemi nic oprócz dobra, które uczynił".
Antoni Bojakowski urodził się w 1924 r. w Uszni w województwie lwowskim, na Kresach Wschodnich, w rodzinie o tradycjach patriotycznych. To z pewnością wpłynęło na jego całe życie. Był człowiekiem
o wrażliwym sercu i otwartej duszy, pełnym energii, kierującym się w życiu zasadami chrześcijańskimi. Za swoją pracę dla Kościoła został odznaczony w 2002 r. przez biskupa legnickiego Tadeusza Rybaka.
Oprócz medalu otrzymał ozdobny dyplom z napisem: "Biskup Legnicki nadaje Panu Antoniemu Bojakowskiemu odznaczenie w uznaniu zasług dla Diecezji Legnickiej". Antoni Bojakowski przez kilkanaście lat pełnił
posługę organisty i założył na Wschodzie w Uszni kościelny chór mieszany. Ten chór po przesiedleniu na Ziemie Zachodnie działa nadal w Domaniowie, w powiecie oławskim na Dolnym Śląsku. W tym roku obchodzi
jubileusz 60-lecia powstania. Antoni Bojakowski opublikował wiele artykułów dotyczących muzyki kościelnej. Jako historyk zrecenzował siedem publikacji książkowych wydanych w serii Legnickiej Kurii Biskupiej.
Był również długoletnim prezesem Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Legnicy. Jego praca naukowa i redaktorska znalazła swoje echo także w wydanej drukiem wielkiej monografii Legnicy. Z okazji wizyty Ojca Świętego
Jana Pawła II w Legnicy 2 czerwca 1997 r. z inicjatywy Antoniego Bojakowskiego powstała publikacja pt. Studia z dziejów Kościoła katolickiego w Legnicy. Przekazał także jako dar serca dla Biblioteki Wyższego
Seminarium Duchownego im. Jana Pawła II swój księgozbiór w liczbie 3571 woluminów. Prezes Towarzystwa Przyjaciół Nauk mgr Antoni Bojakowski - muzyk kościelny, historyk, pedagog, działacz społeczno-kulturalny
oraz filantrop i miłośnik nauki swoją działalnością propagował pozytywny obraz Kościoła lokalnego w diecezji legnickiej.
Życie, śmierć, czas i wieczność - jak pisał w swoich Wyznaniach św. Augustyn - to sprawy, które muszą obchodzić każdego człowieka. Grób to nie beznadziejność, rozpacz, ale to nadzieja innego życia,
życia w wiecznej szczęśliwości. Błogosławieni, którzy, podobnie jak śp. Antoni Bojakowski, etap ziemskiej wędrówki przeszli z Panem, wszak jak pisze wspomniany święty - "Błogosławieni, znaczy szczęśliwi".
Jonasz słyszy słowo Pana „po raz drugi”. Księga ukazuje Boga, który ponawia posłanie, gdy prorok wraca z drogi ucieczki. Niniwa jest „wielkim miastem”, znakiem potęgi Asyrii, państwa budzącego grozę w Izraelu. Przepowiadanie ma formę skrajnie krótką. W hebrajskim brzmi: ʿôd ʾarbaʿîm yôm wə-nînəwê nehpāket – pięć wyrazów. Czasownik nehpāket pochodzi od rdzenia hāpak, „przewrócić, odmienić”. Ten sam rdzeń opisuje „przewrócenie” Sodomy, a tutaj staje się zapowiedzią, która prowadzi do przemiany całego miasta. Liczba czterdzieści w Biblii wiąże się z czasem próby i oczyszczenia. Reakcja Niniwitów zaczyna się od wiary: „uwierzyli Bogu”. Potem pojawia się post, wór i popiół, od możnych do najuboższych. Uderza włączenie zwierząt w znak publicznej pokuty. Tekst podkreśla także konkretną zmianę postępowania: odejście od „gwałtu” (ḥāmās), czyli przemocy i wyzysku. Finał nie opisuje wzniosłych uczuć, lecz czyny: „Bóg widział ich postępowanie”. Sformułowanie o tym, że Bóg „pożałował” kary, należy do biblijnego języka mówiącego o Bogu w kategoriach ludzkich (antropopatia); akcent pada na Jego wolę ocalenia. Św. Hieronim zwraca uwagę na wariant Septuaginty, gdzie w Jon 3,4 pojawia się „trzy dni”, i broni lektury „czterdzieści”, łącząc ją z postem Mojżesza, Eliasza i Jezusa. Św. Augustyn tłumaczy, że groźba wobec Niniwy nie jest kłamstwem, skoro prowadzi do nawrócenia. Św. Jan Chryzostom widzi w Niniwie miasto ocalone dzięki upomnieniu, które budzi sumienie, a nie zaspokaja ciekawość o przyszłości. Liturgia Wielkiego Postu stawia tę scenę przy prośbie o znak i kieruje spojrzenie ku nawróceniu, które obejmuje decyzje i relacje.
Brazylia: w Natal spłonął pomnik Matki Bożej Fatimskiej
2026-02-25 19:27
mz
Adobe Stock
W mieście Natal, na północnym wschodzie Brazylii, spłonął w środę pomnik przedstawiający Matkę Bożą Fatimską. Budowla usytuowana w stolicy stanu Rio Grande do Norte była wykonana z łatwopalnych materiałów - przekazały lokalne władze. Z dotychczasowego śledztwa wynika, że do zapalenia się posągu doszło na skutek zwarcia instalacji elektrycznej wmontowanej w pomnik. W tragicznym zdarzeniu ucierpiał jeden z pracowników, który został poparzony.
Do wypadku doszło, krótko przed inauguracją wysokiego na ponad 30 m pomnika Matki Bożej Fatimskiej. Całość przedsięwzięcia, jak szacują lokalne władze opiewała na kwotę 15 mln brazylijskich reali, czyli równowartość ponad 10 mln złotych. Do ukończenia pomnika, usytuowanego na postumencie o wysokości 8 m brakowało montażu korony. Inauguracja tego jednego z największych na świecie pomników Maryi, zaplanowana była w Natal na marzec br.
W homilii, która ukazała się w książce „Wiara przyszłości”, ówczesny kardynał przedstawia świętą Monikę i jej stosunek do syna, świętego Augustyna, jako uosobienie wspólnoty kościelnej: przestrzeń życia, gościnności i wolności, w której szanowana jest wolność każdego człowieka, a wiara nigdy nie jest narzucana.
„Cierpiąc, nauczyła się pozwalać mu iść własną drogą, bez przymusów. Nauczyła się żyć z faktem, że jego droga była zupełnie inna” od tej, którą sobie wyobrażała. Te słowa o matce świętego Augustyna, zostały wypowiedziane przez ówczesnego kard. Josepha Ratzingera podczas konsekracji kościoła parafialnego pw. św. Moniki w monachijskiej dzielnicy Neuparlach. Było to 29 listopada 1981 roku, zaledwie cztery dni po ogłoszeniu jego nominacji na urząd prefekta Kongregacji Nauki Wiary.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.