Najnowszym przedsięwzięciem parafii w Zaborowie było trzydniowe nawiedzenie cudownej figury św. Michała Archanioła z Groty Objawień w Gargano. – Często mówi się, że aby załatwić pracę, sprawę w urzędzie, czy w szpitalu trzeba mieć znajomości, tzw. plecy. Natomiast my postanowiliśmy sobie wyrobić „plecy” u dobrych znajomych Pana Boga – mówi ks. Konstanty Kordowski.

W XVIII-wiecznym kościele św. Anny w Zaborowie można się też modlić przed relikwiami św. Jana Pawła II oraz św. Rity. Wierni mogą tu też czcić św. Placyda. – Jego relikwie są u nas już ponad 300 lat, ale parafia o nich zapomniała. Zarówno relikwiarz, jak i kult Świętego trzeba było więc gruntownie odnowić – mówi ks. prał. Konstanty Kordowski, proboszcz parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Zaborowie.

To miejscowość ok. 15 kilometrów od zachodnich rogatek Warszawy, na królewskim trakcie wiodącym do Sochaczewa. Pewnie niegdyś w tym miejscu zatrzymywali się książęta, królowie i inni możnowładcy. Natomiast współcześni mieszkańcy zaprosili do siebie Księcia Wojsk Niebieskich, czyli samego św. Michała Archanioła.

Duża frekwencja na peregrynacji to jasny sygnał, że takie inicjatywy duszpasterskie są ludziom potrzebne. – Wierni chcą czytelnych znaków w świecie, w którym zacierają się wyraźne różnice pomiędzy dobrem, a złem – mówi ks. Kordowski. Podczas trzech dni nawiedzenia cudownej figury wiele mówiono o duchowej walce ze Złym. – Papież Leon XIII mówił, że św. Michał Archanioł jest patronem na trudne czasy. Pan Bóg nie zostawia nas samych w walce duchowej podejmowanej każdego dnia. Wraz z Michałem Archaniołem możemy walczyć o dobro w naszym życiu – mówił ks. Rafał Szwajca, michalita.

Wielu wiernych przyjęło Szkaplerze Michała Archanioła. – Myślę, że Kościół trochę zapomniał o aniołach i ich roli w naszym życiu – mówi Zbigniew Mydłowski, który z kościoła wychodzi z poświeconą figurką. – Nasz Michał Archanioł będzie miał honorowe miejsce w salonie, a ja będę starał się pamiętać w modlitwie o aniołach, które są przecież po to, aby nas chronić i pomagać.

Parafia w Zaborowie liczy ok. 3 tys. osób. Wspólnota nie ma więc aż tak dużych możliwości, jak te w wielkich miastach. Niemniej posługujący w niej kapłani starają się, aby ich wiernym niczego nie brakowało. – Z jednej strony przybywa nowych rodzin, a z drugiej pojawiają się kolejne inicjatywy duszpasterskie – mówi Katarzyna Stańczuk, parafianka i katechetka z Zaborowa. – Obserwuję poruszenie wśród dzieci w szkole, które chętnie włączyły się np. w konkurs wiedzy o św. Ricie – podkreśla Stańczuk.

Jeszcze kilkanaście lat temu Zaborów był typowo wiejską parafią. Obecnie ok. 30 proc. wiernych, to ludzie, którzy wyprowadzili się ze stolicy, bo tu wybudowali swoje nowe domy. Wielu z nich nadal pracuje w Warszawie, ale jako swoje miejsce do życia wybrali otulinę Puszczy Kampinoskiej. – Rodziny napływowe też chcą się integrować z lokalną społecznością. Tu nie ma restauracji, kawiarni, domów kultury. Najlepszym sposobem, aby poznać swoich sąsiadów, jest więc chodzenie do kościoła – mówi ks. Kordowski.

Marzeniem Księdza Proboszcza jest wybudowanie domu parafialnego z miejscem, gdzie można by było spotykać się także poza liturgią. – Chciałbym rozwinąć duszpasterstwo młodych małżeństw, organizować spotkania z ciekawymi ludźmi, czy pokazy filmowe dla dzieci i młodzieży. Na to potrzeba jednak czasu i pieniędzy – mówi Ksiądz Proboszcz.