Oficjalne otwarcie klubu działającego przy al. Jana Pawła II 11 odbyło się w grudniu 2015 r. „Ruta” zainaugurowała swoją działalność Mszą św.; przewodniczył jej ks. Tadeusz Pajurek, proboszcz parafii pw. Świętej Rodziny.
Po modlitwie przyszedł czas na poświęcenie pomieszczeń zaadaptowanych pod klub seniora. W spotkaniu uczestniczyło wiele osób na co dzień zaangażowanych w niesienie różnorodnej pomocy osobom starszym, m.in.: ks. Ryszard Jurak, Monika Lipińska – zastępca prezydenta ds. społecznych, Joanna Olszewska – pełnomocnik prezydenta miasta ds. osób niepełnosprawnych i Maria Pawela – dyrektor Zespołu Ośrodków Wsparcia. Wydarzenie było zwieńczone koncertem przygotowanym przez uczniów Gimnazjum nr 10 w Lublinie.
Nowo powstały ośrodek działa w strukturze Zespołu Ośrodków Wsparcia (ZOW jest jednostką organizacyjną gminy Lublin, a nadzór nad jego działalnością sprawuje prezydent miasta przy pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie). Klub Seniora „Ruta” jest w pełni finansowany przez Urząd Miasta Lublin. W ofercie klubu są m.in.: warsztaty plastyczne i rękodzielnicze, spotkania z poezją, zajęcia edukacyjne i komputerowe oraz różnorodne gry i zabawy. Dla seniorów będą przygotowywane także spacery, wycieczki, pielgrzymki, wyjścia do kina czy teatru oraz zabawy taneczne. W programie znajdzie się również miejsce na zajęcia rehabilitacyjne i prozdrowotne. Nie zabraknie czasu i miejsca na rozmowę przy kawie bądź herbacie. Ostateczne tematy zajęć będą zależne od preferencji oraz ilości uczestników. Aktualnie klub jest otwarty dwa razy w tygodni: we wtorki i piątki po Mszy św. o godz. 12. W zależności od zainteresowania uczestników, istnieje możliwość zwiększenia częstotliwości spotkań do pięciu dni w tygodniu. Uczestnictwo w zajęciach jest darmowe.
Bp Krzysztof Nitkiewicz otwierając placówkę przypominiał o naszych obowiązkach
wobec seniorów
Blisko dwadzieścia osób będzie codziennie mogło aktywnie spędzać czas w wyremontowanej i zaadaptowanej do nowych celów dawnej plebanii w Modliborzycach. Placówka będzie prowadzona przez Diecezjalną Caritas, która zobowiązała się do zagwarantowania seniorom pomocy medycznej, rehabilitacyjnej, a także kulturalnej i edukacyjnej. Dom „Senior – Wigor” poświęcił 8 kwietnia bp Krzysztof Nitkiewicz. Podczas Eucharystii modlili się przedstawiciele parlamentarzystów, lokalne władze samorządowe, pracownicy Caritas oraz seniorzy. Ksiądz Biskup przypomniał w homilii o potrzebie czynnego i pełnego miłości zaangażowania się w działania na rzecz najuboższych i potrzebujących. – Pan Jezus przypomina nam, że ubogich zawsze będziemy mieli pośród siebie, bez względu na postęp cywilizacyjny, wzrost poziomu życia, czy zabezpieczenia socjalne. Chodzi o ubóstwo w bardzo szerokim tego słowa znaczeniu. Jako Kościół – rodzina i przyjaciele Chrystusa – nie możemy mówić, że robimy już wystarczająco dużo, bo wszelka nierówność jest przeciwna duchowi Ewangelii. Jednocześnie nie możemy usprawiedliwiać naszej pasywności brakiem środków, albo przerzucać całej odpowiedzialności na Caritas i jednostki samorządowe. Dobrze, że one współdziałają ze sobą w tak szczytnych inicjatywach, ale każdy powinien zrobić coś ważnego i pięknego dla potrzebujących. Do takiej postawy należy również wychowywać w rodzinie, w szkole, w parafii, w seminarium duchownym. Nic jednak z tego nie będzie jeśli odpowiedzialni za wychowanie i wykształcenie, duchowni i świeccy, nie dadzą osobistego przykładu ofiarności. A z tym bywa bardzo różnie. Podziały niszczące naszą kościelną oraz narodową wspólnotę powstają i wzrastają na gruncie egoizmu. Z drugiej strony Caritas i samorządy nie mogą ograniczać się jedynie do mnożenia placówek i punktów opieki. To mają być prawdziwe domy, gdzie każdy będzie mógł doświadczać miłości, rodzinnego ciepła. Tylko wówczas będziemy zbliżali się do pierwowzoru jakim jest i powinno być dla nas Boże Miłosierdzie – podkreślał Ksiądz Biskup.
List Jakuba otwiera się autoidentyfikacją „sługi Boga i Pana Jezusa Chrystusa” oraz adresem do „dwunastu pokoleń w rozproszeniu” (diaspora). To język Izraela przeniesiony na wspólnoty wierzących w Mesjasza, żyjące poza ziemią ojców. Określenie „dwanaście pokoleń” mówi o całości ludu, rozsianego po świecie. Jakub od razu przechodzi do próby. Doświadczenia odsłaniają jakość wiary, a „doświadczanie” rodzi „wytrwałość” (hypomonē). W tradycji mądrościowej oznacza ona zdolność trwania przy dobru w długim czasie, bez rozpaczy i bez udawania siły. „Najwyższa radość” opisuje postawę opartą na pewności, że Bóg nie opuszcza w ucisku. Wytrwałość ma „dokonać dzieła”, aby człowiek stawał się „doskonały” i „nienaganny” (teleios, holoklēros), czyli dojrzalszy w wyborach i w reakcjach. Potem pojawia się prośba o mądrość. W Biblii mądrość obejmuje wiedzę oraz sztukę życia według Boga. Jakub mówi o Bogu, który „daje wszystkim chętnie i nie wymawia”. Prośba ma być wolna od chwiejności; w obrazie fali widać ruch, który nie ma kierunku. „Wątpiący” (diakrinomenos) przypomina falę miotaną wiatrem. Taki stan rozrywa decyzję i odbiera spójność działania; Jakub nazywa go „człowiekiem o dwoistej duszy” (dipsychos), niestabilnym w postępowaniu. Końcowe wersety dotykają napięć społecznych. Ubogi „brat” ma chlubić się wywyższeniem, a bogaty upokorzeniem. Obraz kwiatu trawy, który więdnie pod palącym słońcem, odsłania kruchość zasobów i krótki oddech ludzkiej sławy. Ten motyw wróci w liście w ostrych słowach wobec bogaczy, którzy krzywdzą pracowników.
W tym szczególnym czasie świętowania, który wieńczy osiem wieków pamięci franciszkańskiej, jesteśmy wszyscy zachęceni do czynnego udziału w tym wyjątkowym Jubileuszu. Nie ograniczajmy tej zachęty jako skierowanej jedynie do członków Rodzin Franciszkańskich Pierwszego, Drugiego i Trzeciego Zakonu — zarówno regularnego, jak i świeckiego — a także do instytutów życia konsekrowanego, stowarzyszeń życia apostolskiego oraz wspólnot i stowarzyszeń, które zachowują Regułę św. Franciszka lub inspirują się jego duchowością. Przyjmijmy to zaproszenie, jako skierowane konkretnie do nas, bo łaska tego szczególnego roku rozciąga się również na wszystkich wiernych bez wyjątku, którzy — z sercem wolnym od przywiązania do grzechu — nawiedzą w formie pielgrzymki jakikolwiek kościół klasztorny franciszkanów lub miejsce kultu poświęcone św. Franciszkowi w dowolnej części świata. Niech to będzie dobra okazja do odkrycia duchowości franciszkańskiej dla poszczególnych grup duszpasterskich, wspólnot parafialnych ale i rodzin, które często borykają się z różnymi problemami, szukając dróg wyjścia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
