Jeśli uważasz, że brakuje ci jasności w rozeznawaniu, nie przerażaj się. Bóg nie zapomniał o tobie. Przeciwnie, przygotowuje twoje serce na przyjęcie największego daru – to konieczna część procesu wzrostu, jaki Bóg w tobie rozpoczął.
John Kavanaugh pragnął poznać plan Boga dla swojego życia. W ramach swoich poszukiwań – a musisz wiedzieć, że był prawdziwie zdeterminowany, by odnaleźć odpowiedź – został wolontariuszem w Kalkucie. Przez 3 miesiące troszczył się o chorych i umierających u boku Matki Teresy. Kiedy tylko pojawiła się możliwość, podzielił się z Matką Teresą najgłębszym pragnieniem swego serca. Poprosił ją, żeby pomodliła się za niego, by Bóg dał mu jasność w rozeznawaniu przyszłości, jaką dla niego przygotował. Ku jego zaskoczeniu Matka Teresa... odmówiła, tłumacząc, że jasność w rozeznawaniu jest ostatnią rzeczą, której on potrzebuje. Zupełnie zbity z tropu John zaczął wyjaśniać zakonnicy, że pragnie takiej samej jasności w dostrzeganiu planu Boga, jaką widział w niej. Matka Teresa roześmiała się i wyznała: „Nigdy nie miałam jasności; jedyne, co miałam, to zaufanie”. I obiecała modlitwę, by John otrzymał tę łaskę.
Bóg ma plan dla twojego i mojego życia. Jeśli uczynimy właściwe kroki w poszukiwaniu Jego woli, On doprowadzi nas do celu, jaki dla nas zamierzył. Bóg oczekuje od nas zaufania. Nie daje nam jasności, ponieważ to rozwija w nas największy z darów – dar wiary. Daje nam widzieć zadania, które mamy do spełnienia dziś. I tyle. A twoim i moim zadaniem jest po prostu uczynić w wierze tylko dziś właściwy krok, podjąć tylko dziś właściwą decyzję. I tak każdego dnia. Staraj się patrzeć naprzód jedynie na odległość najbliższego kroku, a zobaczysz, jak wypełnia się wola Ojca dla całego twojego życia.
Bracie, rzucam ci dziś wyzwanie na najbliższe tygodnie. Kiedy obudzisz się rano, niech twoja pierwsza myśl brzmi: Witaj, Ojcze! Daj mi, proszę, Twego Ducha, abym wiedział, co mam dziś uczynić. Prowadź mnie, a ja dam Ci się poprowadzić!
* * *
Michał Piekara Psychoterapeuta, prowadzi działalność misyjną, lider męskiej wspólnoty Przymierze Wojowników, ojciec pięciorga dzieci
Dział rodzinny – kontakt: rodzina@niedziela.pl
Trudno mówić o głębokim życiu duchowym bez poznania siebie
Mistrzowie życia duchowego podkreślali, że poznanie siebie jest podstawą życia duchowego i zajmuje pierwsze miejsce w dążeniu do Boga. Bo poznanie siebie to klucz do pokory, a pokora to fundament życia duchowego.
Dobre poznanie siebie zawiera kilka cech. Po pierwsze - muszę poznać siebie takim, jakim naprawdę jestem, a nie takim, jakim chciałbym być, ani takim, jakim mnie widzą inni. Trzeba więc poznać historię swojego życia, doświadczone zranienia, krzywdy, rozeznać świat własnych emocji, pragnień, motywacji, relacji z innymi i z Bogiem. W takim poznawaniu może być pomocny codzienny rachunek sumienia (o tym - na stronach 14-15 w tekście „Kwadrans szczerości”), rozmowa z psychologiem lub terapeutą (patrz obok wywiad z Agatą Rusak), ale również przyjacielem, czy zaufaną osobą. Drugi człowiek potrafi bowiem spojrzeć z dystansu na nasze życie i zobaczyć w nim rzeczy, których być może sami nie umiemy dostrzec.
Po drugie - poznanie siebie powinno zawierać cechy zarówno pozytywne, jak i negatywne. Bo nikt nie posiada samych cech pozytywnych, ani samych negatywnych. Są one wymieszane i obok tych dobrych są, niestety, złe. W historii duchowości znamy przykłady, kiedy koncentrowano się tylko na podkreślaniu negatywnej strony ludzkiej osobowości. Niektórzy kaznodzieje chętnie i często mówili o grzechu, deprawacji człowieka, straszyli karami piekielnymi. Jeszcze do dzisiaj gdzieniegdzie takie podejście można, niestety, spotkać. Jednak dużym błędem jest koncentrowanie się tylko na pozytywnych cechach, ignorowanie negatywnych i brak uwzględniania zranienia grzechem pierworodnym.
W obszernym wywiadzie, udzielonym mediom watykańskim, kard. Blaise Cupich, metropolita Chicago, odnosi się do aktualnej sytuacji międzynarodowej, ale też do lokalnej rzeczywistości archidiecezji, z której pochodzi Papież. Przypomina, że w burzliwych czasach chrześcijanie powinni być blisko Ewangelii i Jezusa. „Musimy zwracać uwagę na to, co On mówi, nie na partyjną politykę czy diatryby wynikające z agend poszczególnych państw, ale być blisko tego, co mówi nam Ewangelia” - podkreśla hierarcha.
Bóg nie może mnie przyjąć takiego, jakim chciałbym być, dlatego że taki, jakim chciałbym być, nie istnieje. To jest mój konstrukt myślowy, to jest moje marzenie. Istnieję tylko ja realny. Ten, którym chciałbym być, jest po prostu nierzeczywisty, a Bóg nie może kochać kogoś nierzeczywistego - wskazał w rozmowie z Polskifr.fr Wojciech Czuba, ewangelizator znany jako „Ślimak na pustyni”.
Wojciechowi Czubie, który w tym roku wraz z dominikaninem o. Dariuszem Czajkowskim głosił konferencje wielkopostne do młodzieży w najstarszej i największej polskiej parafii we Francji na „Concorde” w Paryżu, z Wielkim Postem najbardziej kojarzy się kolor fioletowy oraz postanowienia, które uważa za bardzo cenne. „To jest ważna rzecz - testowanie swojej woli, udoskonalanie się, bycie cnotliwym, sprawiedliwym, dobrym człowiekiem, dobrym chrześcijaninem” - mówił. Jednocześnie dodał, żeby „nie przejmować się, że coś nie wyjdzie”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
