W tym roku dane mi było towarzyszyć Chórowi i Orkiestrze Kameralnej NICOLAUS z Kraczkowej w ich kolejnym artystycznym tournée, tym razem do Bośni i Hercegowiny w dniach 18-27 sierpnia.

Z niemałym zdumieniem patrzyłam, jak w autokarowych bagażnikach zgrabnie „upychane” są instrumenty muzyczne, ławki dla chóru i bagaże. Jednak dość szybko dwa autokary na parkingu przed kościołem pw. św. Mikołaja Biskupa w Kraczkowej gotowe były do wyjazdu. Jeszcze tylko kilka pożegnań, modlitwa o szczęśliwą podróż pod przewodnictwem duchowego opiekuna wyjazdu ks. Mariusza Marcińca CSMA – proboszcza sanktuarium w Tuligłowach.

Tegoroczne tournée zawiodło artystów do Bośni i Hercegowiny, gdzie zaproponowali publiczności przeżycia jak zawsze na najwyższym poziomie artystycznym. Pierwszy występ 22 sierpnia miał miejsce w Mostarze w kościele Ojców Franciszkanów z charakterystyczną wieżą, która góruje zarówno nad minaretami mahometańskich meczetów, jak i krzyżami prawosławnych cerkwi. Tam najpierw miała miejsce piękna muzyczna oprawa Eucharystii, a potem zabrzmiała wspaniała Msza Nelsońska Józefa Haydna. Następnie podczas Eucharystii w Medjugorie w niedzielę 23 sierpnia przygotowali uroczystą oprawę muzyczną uroczystości dla kilku tysięcy przybyłych pielgrzymów i turystów z całej Europy.

Dla NICOLAUSA był to już kolejny wyjazd, wielokrotne odbywał tournée artystyczne po Włoszech, gdzie wystąpił m.in. w Bazylice św. Piotra w Rzymie, koncertował w Austrii, Francji, Bułgarii, Mołdawii, wielokrotnie na Ukrainie i w Polsce, czy na prestiżowych festiwalach. Ich występy przyjmowane są z wielkim uznaniem publiczności oraz znawców tej dziedziny muzyki. I tak samo było tym razem podczas występów w Bośni i Hercegowinie.

Każda podróż to cała gama wrażeń, przeżyć, przygód, rozmów i poznawania ludzi. Dla mnie była nie tylko fascynującą podróżą po Bośni i Hercegowinie, ale także podróżą muzyczną i szansą na poznanie tych pełnych pasji muzycznych ludzi, którzy tworzą NICOLAUSA. Po wielu godzinach rozmów i podróży są piękną „układanką”, złożoną z codziennych radości, sukcesów i porażek, każdy z nich wnosi do zespołu swój bagaż życiowy i muzykę... Wyjazd jest także zawsze świetną okazją do integracji zespołu, a także zwiedzania i poznawania nowych miejsc i ludzi. W tym roku był Mostar, piękny Dubrownik, Park Narodowy Jezior Plitwickich, mieliśmy okazję poznać wspaniałe bałkańskie krajobrazy, melanż kultur.

Można śmiało określić NICOLAUSA jako muzyczny fenomen. Wybrali muzykę sakralną jako repertuar – jeden z najtrudniejszych i niezwykle wymagający zarówno dla wykonawców, jak odbiorców. Dzięki pomysłowi dyrygenta Zdzisława Magonia i proboszcza ks. Mieczysława Biziora z Kraczkowej z czasem NICOLAUS stał się ponad 100-osobową wręcz instytucją muzyczną. Zaczęło się wszystko w 2004 r. od kolęd i pastorałek, poprzez utworzenie orkiestry i w rezultacie w kwietniu 2006 r. w sali balowej zamku w Łańcucie w pierwszą rocznicę śmierci Jana Pawła II wykonali wspólnie koncert. Stał się on początkiem kariery Chóru i Orkiestry Kameralnej NICOLAUS. Dowodem na wysoką jakość ich muzyki i śpiewu stała się choćby wspomniana nominacja do nagrody Akademii Fonograficznej Fryderyk 2012. Ma on także na swoim koncie 6 wydanych płyt.

Wielkim sukcesem NICOLAUSA są ludzie. Pomysł Zdzisława Magonia, jego pasja muzyczna, niezwykła zdolność współpracy z ludźmi i... fantastyczny kontakt z młodzieżą, bez zaangażowania każdego z artystów, godzin ćwiczeń, nie przyniósłby dziś sukcesu. I jeszcze kolejny niezwykle pozytywny aspekt – przyciągnięcie i rozwijanie talentów u młodych ludzi, z których wielu potem wybiera dalsze kształcenie muzyczne i wiąże swoją przyszłość zawodową z muzyką. Przez te ponad 10 lat przez chór przewinęło się kilkadziesiąt osób, młodzi przyprowadzają kolegów i koleżanki, rodzinę, starsi – dzieci.

Dzisiaj NICOLAUS należy do najlepszych chórów i orkiestr amatorskich w Polsce, znany i ceniony w świecie artystycznym i przez publiczność. Od lat są artystycznymi ambasadorami regionu, swoimi występami udowadniają, że z talentem i muzyką można wyruszyć nawet z niewielkiej Kraczkowej w wielki świat artystyczny. I można całkiem spokojnie go „podbić”.