Obraz Najświętszej Pani Mstowskiej został ukoronowany koronami diecezjalnymi 30 lipca 2000 r. przez ówczesnego arcybiskupa częstochowskiego Stanisława Nowaka. Wielka uroczystość zgromadziła na mstowskich błoniach tysiące wiernych i była pięknym aktem oddania się umiłowanej Maryi.

Rocznicowa Msza św. była pięknym hołdem parafian dla swej Królowej. W odprawianym przez abp. Wacława Depo nabożeństwie uczestniczyli licznie zaproszeni księża, przedstawiciele zakonu, władz samorządowych i oświatowych, członkinie kół gospodyń wiejskich i parafialny chór. Arcybiskup w homilii wspomniał o „zwodnym dobrobycie” prowadzącym do niszczenia międzyludzkich więzi oraz postępującym uprzedmiotowieniu człowieka w dzisiejszym świecie. Abp Depo przypomniał również historię cudownego mstowskiego obrazu. Pięknymi akcentami były poświęcenie sztandaru ufundowanego przez społeczność Jaskrowa, jak również włączenie osoby Księdza Arcybiskupa do duchowego dziedzictwa Zakonu Kanoników Regularnych Laterańskich, którego akt odczytał proboszcz mstowskiej parafii ks. Paweł Greń. Msza św. zakończyła się uroczystą procesją po placu kościelnym.

Mały obrazek Pani Mstowskiej powstał ok. 1635 r. w drukarni Strachowskich we Wrocławiu jako jasnogórski obrazek odpustowy. Kupiła go Zofia Zamoyska, goszcząc w domu stryja Stefana w Strzelcach Wielkich. Niedługo potem została sparaliżowana, a za sprawą modlitw do Matki Bożej przed tym obrazkiem doznała cudownego uzdrowienia. Do kościoła we Mstowie obraz został przekazany najprawdopodobniej w 1647 r. Papierowy oryginał został naklejony na płótno i nałożony na lipową deskę. Na postaci Matki i Syna z czasem włożono sukienkę srebrną miejscami pozłacaną ze zdobieniami trybowania i grawerowania. Świadectwem hojnych łask mogą być zgromadzone w mstowskim kościele liczne wota dziękczynne. Parafianie, by oddać hołd Matce Bożej w jej cudownym wizerunku, przynosili biżuterię przeznaczając ją na korony dla Maryi i Dzieciątka. Do tych hojnych darów złotnik Jacek Gawlik dodał szlachetne kamienie, tworząc wspaniałe korony według projektu Urszuli Filipczuk-Wolskiej.