Posłani, by kochać

Ks. Paweł Borowski

SAI

Neoprezbiterzy z Biskupem Andrzejem i moderatorami seminaryjnymi

Bądź na bieżąco!

W sobotę 20 czerwca w katedrze Świętych Janów w Toruniu bp Andrzej Suski udzielił święceń prezbiteratu sześciu diakonom. W homilii Ksiądz Biskup podkreślił, że Bóg wybiera i posyła kogo chce i jak chce. Nikogo do niczego nie zmusza. On po prostu posyła, ale to człowiek wyraża zgodę.

Posłany nigdy nie pełni swojej woli, ale wolę Posyłającego, nie realizuje swojej misji, ale misję Posyłającego. – Kapłan nie pełni swojej woli, lecz wolę Pana. Nie występuje we własnym imieniu, ale w imieniu Pana, nie pełni swojej misji, lecz misję Pana, a wolę Pana odczytuje Kościół Chrystusowy – mówił Biskup Andrzej. – Posłany kapłan zna Kościół święty, jest wierny Kościołowi, kocha Kościół i jest mu posłuszny – dodał Pasterz naszej diecezji.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Po Liturgii neoprezbiterzy udali się do seminarium, gdzie w kaplicy seminaryjnej z rąk Biskupa Andrzeja otrzymali dekrety posyłające ich na pierwsze parafie. Następnie udzielili błogosławieństwa kapłanom, siostrom zakonnym i pracownikom świeckim posługującym w seminarium oraz klerykom, którzy towarzyszyli im na drodze powołania przez lata formacji seminaryjnej.

Nowo wyświęceni kapłani

ks. Mariusz Ciesielski – skierowany do parafii pw. św. Antoniego w Toruniu

ks. Łukasz Grzelak – skierowany do parafii pw. św. Jakuba w Toruniu

ks. Paweł Szczęsny – skierowany do parafii pw. Chrystusa Króla w Toruniu

Reklama

ks. Paweł Śliwiński – skierowany do parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Toruniu

ks. Miłosz Tomaszewski – skierowany do parafii pw. św. Wojciecha w Złotorii

ks. Paweł Wróblewski – skierowany do parafii pw. Matki Bożej Zwycięskiej w Toruniu

2015-06-25 13:30

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dies Episcopi

Niedziela bielsko-żywiecka 3/2015, str. 1

Ks. Piotr Bączek

[ TEMATY ]

święcenia

Dies Episcopi był dziękczynieniem za wydarzenie sprzed roku

W uroczystość Objawienia Pańskiego, w pierwszej świątyni diecezji bielsko-żywieckiej dziękczynną Liturgię z udziałem kilkudziesięciu kapłanów celebrowali wraz z biskupem ordynariuszem Romanem Pindlem biskup pomocniczy Piotr Greger i biskup senior Tadeusz Rakoczy. W modlitwie uczestniczył także zwierzchnik diecezji cieszyńskiej Kościoła ewangelicko-augsburskiego Paweł Anweiler.

CZYTAJ DALEJ

Niesienie krzyża wiąże z gotowością nawet na śmierć dla Chrystusa

2026-01-22 10:39

Ks. Krzysztof Młotek

Karol Porwich/Niedziela

Pwt 30 należy do finału mów Mojżesza na stepach Moabu, tuż przed wejściem Izraela do ziemi danej ojcom. Księga ma kształt testamentu i zarazem publicznej umowy ludu z Bogiem, sformułowanej w języku przepisów, błogosławieństw i przekleństw. Powtarza się słowo „dziś” (hajjôm). Ono stawia słuchacza w chwili decyzji, bez odsuwania jej na później. Po ostrych przestrogach o odejściu od Pana pada kolejne zdanie niezwykle mocne. „Kładę dziś przed tobą” dwie drogi. Słownictwo jest parzyste: życie i dobro (hebr. ḥajjîm / ṭôb), śmierć i zło (māwet / rā‘), błogosławieństwo i przekleństwo (bĕrākāh / qĕlālāh). Mojżesz mówi jak świadek w traktacie. Wzywa niebo i ziemię jako świadków. Tak brzmiały formuły dawnych układów, w których kosmos „słyszał” zobowiązania. Wybór życia otrzymuje treść bardzo trzeźwą. Oznacza miłość do Pana rozumianą jako wierność, chodzenie Jego drogami, słuchanie Jego głosu i przylgnięcie do Niego (dābaq). Odwrócenie się rodzi kult obcych bogów i kończy się utratą ziemi oraz rozpadem wspólnoty. Brzmi też zdanie, które streszcza całą duchowość Deuteronomium: „On jest twoim życiem i długim trwaniem”. Wersety łączą moralność z historią rodu. Wierność nie zostaje zamknięta w prywatnym świecie. Ona niesie skutki dla potomstwa i dla przyszłości kraju. Ireneusz z Lyonu, broniąc trwałości Dekalogu, przywołuje te słowa Mojżesza i podkreśla, że przyjście Chrystusa daje „rozszerzenie i wzrost”, bez unieważnienia przykazań (AH IV,16).

CZYTAJ DALEJ

Nasz grzech i ciężar płonącego świata – Andrea Tornielli komentuje homilię Leona XIV w Środę Popielcową

2026-02-19 17:40

Andrea Tornielli
/KAI

Vatican Media

„Jak rzadko spotyka się dorosłych, którzy się nawracają, osoby, firmy i instytucje, które przyznają, że popełniły błąd!”. Słowa wypowiedziane przez papieża Leona w homilii podczas Mszy Popielcowej ukazują rzeczywistość naszych czasów: żyjemy otoczeni przez ludzi, przedsiębiorstwa i instytucje na każdym poziomie, które z trudem przyznają się do błędu. My sami z ogromnym trudem uznajemy, że zawiniliśmy, i prosimy o przebaczenie, przyznając się do naszych win.

Początek Wielkiego Postu jest dla chrześcijan wielką okazją, by uznać siebie za grzeszników potrzebujących pomocy i przebaczenia. Zwraca uwagę, że Następca Piotra chciał podkreślić wymiar wspólnotowy tego doświadczenia: „Kościół istnieje także jako proroctwo wspólnot, które uznają swoje grzechy”. Zamiast nieustannie szukać zewnętrznego wroga, zamiast patrzeć na świat, uważając siebie zawsze za mających rację i stojących po właściwej stronie, jesteśmy wezwani do postawy pod prąd oraz do „odważnego podjęcia odpowiedzialności” - osobistej, ale także zbiorowej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama