Reklama

Zawierzyć Maryi

Niedziela Ogólnopolska 19/2015, str. 27

Bożena Sztajner/Niedziela

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W książce „Moc zawierzenia Niepokalanemu Sercu Maryi Królowej Polski” czytamy takie świadectwo: „W każdą pierwszą sobotę miesiąca na Jasnej Górze dzieją się nieprawdopodobne cuda! Pielgrzymi zawierzają swoje problemy Maryi Królowej Polski, a Ona odpowiada na ich prośby”...

O. Izydor Matuszewski, generał Zakonu Paulinów w latach 2002-14, we wstępie do tej publikacji przypomina: „Polskie drogi zawierzenia są znaczone przykładami wielkich postaci: sługi Bożego Stefana Kardynała Wyszyńskiego i świętego Jana Pawła II”. Swoje zawierzenie Prymas Tysiąclecia wypowiedział w zdaniu: „Wszystko postawiłem na Maryję”, natomiast Jan Paweł II – w słowach: „Cały Twój”. Również Ojciec Święty Benedykt XVI przypomina, że wobec licznych kryzysów, z którymi zmaga się współczesny świat, potrzebny jest ratunek – ratunek ten nosi imię „Maryja”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

W słowa te wpisuje się działalność Bractwa Najświętszej Maryi Panny Królowej Korony Polskiej, powstałego już rok po koronacji Obrazu Jasnogórskiego, która miała miejsce 8 września 1717 r. Niestety, w czasach zaborów doszło do likwidacji bractwa. W ostatnich latach zostało ono reaktywowane, ale już wcześniej w pierwsze soboty miesiąca podczas wieczornej Mszy św. w Kaplicy Cudownego Obrazu na Jasnej Górze gromadzili się wierni, by złożyć Akt Zawierzenia Niepokalanemu Sercu Maryi Królowej Polski. Ponieważ z miesiąca na miesiąc osób, które zawierzały Maryi siebie i swoje problemy, a także rodziny, parafie i miasta, przybywało, potrzebne okazało się reaktywowanie bractwa.

Wymowne są tytuły zamieszczonych w książce świadectw osób, które zawierzyły się Maryi: „Maryja uratowała naszą rodzinę”, „Zawierzyliśmy chorobę naszej córki”, „Zawierzamy Maryi każdą trudną sytuację”, „Urodziłam po 17 latach oczekiwania”. Są one potwierdzeniem słów ze skierowanego do bractwa listu abp. Wacława Depo – metropolity częstochowskiego, który objął je swoim patronatem: „Najświętsza Maryja Panna Królowa Polski od pokoleń jest Znakiem niezawodnej nadziei, która w Bogu znajduje swoje źródło i swoje spełnienie”.

Opiekunem bractwa jest o. Albert Szustak – paulin. Starszą bractwa i autorką książki jest Maria-Emanuel Dziemian.

Spotkania odbywają się w pierwszą sobotę miesiąca. Rozpoczynają się o godz. 14.15 Drogą Krzyżową na wałach jasnogórskich. Złożenie aktów zawierzenia ma miejsce podczas Mszy św. o godz. 18.30. Więcej informacji na: www.bractwokrolowejpolski.pl oraz: kontakt@avemaryja.pl.

Maria-Emanuel Dziemian, „Moc zawierzenia Niepokalanemu Sercu Maryi Królowej Polski” – Polskie Wydawnictwo Encyklopedyczne, ul. Wiejska 21, 26-606 Radom, polwen@polwen.pl, www.polwen.pl.

2015-05-05 14:33

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nieprzyzwoita nagość okraszona świętością

Niedziela rzeszowska 3/2017, str. 6-7

[ TEMATY ]

św. Sebastian

Arkadiusz Bednarczyk

Obraz św. Sebastiana z sanktuarium Matki Bożej Królowej Rodzin w Ropczycach

Obraz św. Sebastiana z sanktuarium Matki Bożej Królowej Rodzin
w Ropczycach

Postać św. Sebastiana, rzymskiego dowódcy z trzeciego stulecia, cieszyła się od wieków wielkim kultem: świadczy o tym fakt, iż był on trzecim po świętych Piotrze i Pawle patronem Rzymu. Jego śmierć poprzedziły okrutne męczarnie, kiedy stał się celem dla strzał i dziryt rzymskich żołnierzy

Sebastian stał się z czasem orędownikiem w czasach epidemii, które tak licznie nawiedzały osady i miasta również na Podkarpaciu. W czasach Renesansu wizerunek świętego Sebastiana w ikonografii uległ zaskakującej zmianie: zamiast dojrzałego rzymskiego żołnierza w zbroi przedstawiano nagiego młodzieńca...
CZYTAJ DALEJ

Królestwo Boże przychodzi jako uzdrowienie

2026-01-09 19:27

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pixabay.com

Wojna z Filistynami stawia Izrael wobec potęgi, która paraliżuje serca. Goliat wychodzi jak chodząca zbroja, a jego słowa mają złamać ducha zanim padnie pierwszy cios. Dawid wchodzi w tę scenę jako pasterz, bez wojskowej pozycji i bez prawa do głosu. Jego odpowiedź Saulowi brzmi jak odmowa lęku. Wyrasta z pamięci o Panu, który już wcześniej ocalił go „z łap lwa i niedźwiedzia”. Dawid niesie w sobie historię łaski z codziennej pracy. Dlatego nie przyjmuje zbroi Saula. Metal i skóra krępują ciało, które zna ruch pasterza i precyzję procy. W ręku zostaje kij pasterski, proca i pięć gładkich kamieni z potoku. Ten wybór wygląda skromnie, a jednak jest precyzyjny. Dawid idzie „w imię Pana Zastępów”. To imię w Biblii oznacza Boga, który stoi ponad armiami i nie potrzebuje narzędzi przemocy, aby ocalić. Dawid wypowiada to publicznie, wobec wroga i wobec własnego ludu. Spór dotyka zaufania. Goliat ufa broni i swojej pozycji. Dawid ogłasza, że zwycięstwo nie przychodzi „mieczem ani włócznią”, bo bitwa należy do Pana. Kamień trafia w czoło, w miejsce dumnej pewności. Olbrzym pada twarzą na ziemię, jak człowiek pokonany przed Panem. Potem Dawid sięga po miecz przeciwnika i odcina mu głowę. Zwycięstwo dokonuje się narzędziem wroga. Tekst zostawia obraz Boga, który potrafi odwrócić to, co miało niszczyć. W tej historii wiara rodzi się z pamięci i prowadzi do czynu. Imię Pana staje się oparciem, a mały pasterz staje się znakiem, że Pan patrzy na serce. Rodzi się odwaga, która oddaje chwałę Bogu i podnosi serca ludu.
CZYTAJ DALEJ

Potrzeba roztropności – apeluje swoją postawą Jezus

2026-01-21 08:10

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Ks. Krzysztof Młotek

Bazylika Św. Pawła za Murami

Bazylika Św. Pawła za Murami

Potrzeba roztropności – apeluje swoją postawą Jezus. Uderzają słowa Ewangelisty, który mówi, że Jezus, kiedy usłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Dla czego? Obawiał się Heroda? Ale czy Bóg może się kogoś bać? Przed kimś uciekać?

Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło». Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie». Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim. A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim. I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję