Zwieńczenie wieży kościoła pw. Podwyższenia Krzyża Świętego po ponad dwóch latach powróciło na swoje miejsce. Firma „Labux” z Bielska-Białej ponownie zainstalowała kulę, chorągiew i krzyż, które będą teraz dumnie wznosić się nad Olszyną.
Renowacja zwieńczenia wieży: odnowienie i pozłocenie kuli, wzmocnienie konstrukcji chorągwi wiatrowej oraz krzyża kosztowała nieco ponad 50 tys. zł, z czego blisko połowę dofinansowała Gmina Olszyna, dzięki przychylności burmistrza Leszka Leśko, a swój udział w renowacji mają także sami parafianie i potomkowie fundatorów wieży – rodzina von Debschitz. Na początku 2012 r. proboszcz ks. Jan Dochniak podjął decyzję o konieczności naprawy, gdyż po silnych wichurach zwieńczenie uległo przekrzywieniu i nie mogło spełniać swojej roli jako wiatrowskaz. Warto jeszcze wspomnieć, że na chorągwi znajdują się inicjały fundatora wieży – barona Abrahama Ernsta von Debschitz oraz data 1711 – rok, w którym zakończono jej budowę. Jak wynika m.in. z książki ks. Hermanna Hoffmanna o parafii gryfowskiej z 1939 r., wewnątrz kuli znajdowały się dokumenty, do których dołączono kolejne.
Niestety, z powodu nagminnego powojennego szabrownictwa nie ostały się one do dziś. Jednak obecny olszyński proboszcz zadbał o to, by podobnej treści zapiski z podpisem duszpasterza i burmistrza znalazły się wewnątrz odnowionego zwieńczenia, zabezpieczone w specjalnej tubie ku pamięci przyszłych pokoleń wraz z prośbą o modlitwę, aby współcześni mieszkańcy parafii w wieczności mogli oglądać chwalebne oblicze Jezusa Chrystusa, który przez krzyż i mękę swoją dał światu zbawienie.
Wieża prezentuje się w pełnej krasie i choć budowla wciąż potrzebuje kompleksowej renowacji, to jednak dla wielu mieszkańców Olszyny widok uzupełnionego i odnowionego zwieńczenia dzwonnicy jest wielką radością.
Poświęcona świątynia nawiedzenia NMP jest dumą parafian
To były historyczne chwile dla parafii Rataje w dekanacie pacanowskim. Po 46 latach od powstania parafii kościół Nawiedzenia NMP został uroczyście poświęcony przez bp. Jana Piotrowskiego.
W homilii z wdzięcznością mówił o wierze pokoleń mieszkańców, pracy i trudzie, który włożyli w powstanie kościoła, ale również zwracał uwagę, że najpiękniejszą świątynią dla Boga mają być ich serca, wiara którą będą przekazywali swoim dzieciom oraz życie sakramentalne i uczestnictwo we Mszy św. Dziękował również pierwszemu proboszczowi i budowniczemu kościoła seniorowi ks. Janowi Barnie, który w 1972 r. jako wikariusz parafii Pacanów prowadził katechezę w Ratajach i Żabcu.
Jestem dumnym chrześcijaninem i katolikiem, ale Polska wciąż jest otwarta i na mniejszości narodowe, i na te wszystkie wyznania, które państwo dzisiaj reprezentujecie. Czuję się odpowiedzialny za wszystkich obywateli Rzeczpospolitej Polskiej, niezależnie od tego, w jakim kościele modlą się do Pana Boga czy z jakiej mniejszości narodowej pochodzą - powiedział prezydent Karol Nawrocki na spotkaniu noworocznym z przedstawicielami Kościołów, związków wyznaniowych oraz mniejszości narodowych i etnicznych w Polsce. Odbyło się ono w Pałacu Prezydenckim w Warszawie.
Na coroczne spotkanie z Parą Prezydencką przybyli: biskupi Kościoła rzymskokatolickiego i greckokatolickiego, przedstawiciele wspólnoty żydowskiej i wspólnoty muzułmańskiej, przedstawiciele Kościołów zrzeszonych w Polskiej Radzie Ekumenicznej oraz delegacje duszpasterstw polowych: Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego, Prawosławnego Ordynariatu Wojska Polskiego oraz Ewangelickiego Duszpasterstwa Wojskowego.
Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.