W Sri Lance ogłoszono wstępny program wizyty papieża Franciszka w Sri Lance. Ojciec Święty ma odwiedzić ten kraj w dniach 13-15 stycznia, po czym odleci na Filipiny. Jego podróż obejmie Kolombo, Madhu i Negombo.
Samolot z papieżem na pokładzie wylądowałby 13 stycznia o 9.00 na lotnisku w Kolombo, skąd Franciszek przejechałby w papamobile do nuncjatury apostolskiej. Tego dnia przewidziano jeszcze spotkanie i obiad z lankijskimi biskupami w Domu Arcybiskupim, kurtuazyjną wizytę u prezydenta Sri Lanki Mahindy Rajapaksy w jego rezydencji Temple Trees oraz spotkanie międzyreligijne w Bandaranaike Memorial International Conference Hall (BMICH).
14 stycznia o 8.00 rano Ojciec Święty odprawiłby Mszę św. na nadmorskich terenach Galle Face Green, poczym odleciałby helikopterem do Madhu, w północnej części kraju. Po liturgii w tamtejszym sanktuarium maryjnym, wróciłby na nocleg do nuncjatury apostolskiej.
Ostatniego dnia pobytu 15 stycznia przewidziano jedynie krótką wizytę w Negombo koło Kolombo, gdzie papież ma otworzyć Azjatycki Instytut Teologiczny im. Benedykta XVI, oraz pożegnanie na lotnisku.
Franciszek będzie trzecim papieżem odwiedzającym Sri Lankę. Paweł VI spędził tam dwie godziny 4 grudnia 1970 - odprawił Mszę św. na lotnisku Katunayake. Z kolei św. Jan Paweł II przybył tam z jednodniową wizytą 20-21 stycznia 1995 r., aby beatyfikować o. Josepha Vaza. Pobyt Franciszka w dniach 13-15 stycznia 2015 r. będzie więc najdłuższy z dotychczasowych papieskich wizyt w tym kraju.
Działa już oficjalna strona podróży (http://popefrancissrilanka.com), na której m.in. dziennikarze mogą zapoznać się z procedurami akredytacyjnymi.
Korea niecierpliwie oczekuje na przyjazd Ojca Świętego. W centrum papieskiej pielgrzymki będzie azjatyckie spotkanie młodzieży oraz beatyfikacja kolejnej grupy męczenników, których świadectwo naznaczyło początki chrześcijaństwa na półwyspie. Przyjazdowi Franciszka towarzyszy specjalna kampania informacyjna oraz przygotowania duchowe.
Już w momencie zapowiedzi wizyty Papieża Kościół koreański zaczął się intensywnie modlić o Boże błogosławieństwo na czas jego pielgrzymki. W ramach przygotowań zostało powołanych 10 komisji, z których szczególnie ważne są dwie: kulturalna i duszpasterska. Komisja duszpasterska obejmuje zarówno osoby starsze, jak i młodsze. 14 sierpnia odbędzie się bowiem spotkanie młodzieży katolickiej Azji, po raz pierwszy zorganizowane w Korei. Przewiduje się, że przybędzie około 10 tys. osób, zarówno z innych krajów Azji – są to zwłaszcza liderzy ruchów młodzieżowych – jak i z samej Korei.
Dzisiejszy fragment wyrasta z mów Jeremiasza do Judy, która szukała oparcia w układach i w sile ludzi. W tle stoi polityka ostatnich dekad królestwa, napięcie między Egiptem i Babilonią oraz pokusa, by bezpieczeństwo zbudować na sojuszach. Prorok mówi o zaufaniu. „Ciało” oznacza tu kruchą ludzką moc, także władzę i pieniądz. Formuła „przeklęty… błogosławiony…” przypomina styl psalmów mądrościowych, szczególnie Ps 1. Tekst zestawia dwa obrazy roślinne. Pierwszy przypomina krzew pustynny rosnący na solnisku. Hebrajskie ʿarʿar wskazuje roślinę stepu, niską i jałową. Taka roślina trwa w miejscu bez stałego źródła, a „dobro” pozostaje poza zasięgiem. Drugi obraz pokazuje drzewo zasadzone nad wodą, z korzeniami sięgającymi potoku. W kraju o wądołach wypełnianych deszczem drzewo przetrwa „rok posuchy” i nie traci liści. U Jeremiasza woda często oznacza Boga jako źródło życia i wierności (por. Jr 2,13). Wers 9 dotyka wnętrza człowieka. Hebrajskie serce (lēb) oznacza ośrodek decyzji i ukrytych motywów. Jeremiasz nazywa to wnętrze podstępnym i trudnym do poznania. W następnym zdaniu Pan mówi o badaniu „nerek”. Hebrajskie kĕlāyôt wskazuje sferę pobudek, tego, co pozostaje zakryte nawet przed samym człowiekiem. Widzimy język sądowy. Bóg „przenika” i „bada”, a potem oddaje według drogi i owocu czynów. Tekst usuwa złudzenie samousprawiedliwienia. Zaufanie nie pozostaje uczuciem. Ono formuje wybory, styl mowy, relacje i sposób używania dóbr. W Wielkim Poście ten fragment prowadzi do rachunku sumienia i do uporządkowania tego, na czym spoczywa nadzieja w dniu próby.
Hospicja prowadzone przez Caritas Polska starają się przełamywać stereotyp postrzegania tych miejsc jako „poczekalni na śmierć”. Jak podkreślają przedstawiciele organizacji, ich misją jest zapewnienie pacjentom możliwie najlepszej jakości życia w ostatnim etapie choroby – bez bólu, w obecności bliskich i z zachowaniem pełnej godności. Opieka hospicyjna diecezjalnych Caritas obejmuje 30 tys. pacjentów w całej Polsce.
Caritas należy do największych sieci wsparcia paliatywnego w kraju. W Polsce prowadzi 260 placówek opieki hospicyjnej i długoterminowej – w tym 206 ośrodków opieki długoterminowej oraz 54 hospicja i placówki opieki paliatywnej. Każdego roku pod opiekę specjalistów trafia około 30 tys. pacjentów, którzy otrzymują bezpłatne wsparcie medyczne, psychologiczne i duchowe.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
