Tegorocznemu Archidiecezjalnemu Świętu Eucharystii, na zaproszenie abp. Marka Jędraszewskiego, metropolity łódzkiego, będzie przewodniczył abp Konrad Krajewski, jałmużnik papieski. Archidiecezjalne Święto Eucharystii odbędzie się w niedzielę 8 czerwca. Procesja z kościoła pw. Matki Boskiej Zwycięskiej wyruszy o godz. 10. Około godz. 11 rozpocznie się uroczysta Msza św. sprawowana na ołtarzu polowym usytuowanym przy ul. ks. I. Skorupki 1a. Po Mszy św. na pl. Katedralnym wspólny dla wszystkich obiad.

W osobie abp. Konrada Krajewskiego witamy w Łodzi nie tylko bliskiego współpracownika Ojca Świętego, ale także naszego rodaka – łodzianina. Ksiądz Arcybiskup urodził się 25 listopada 1963 r. w Łodzi. W latach 1982–1988 studiował w łódzkim WSD. Święcenia kapłańskie w 1988 r. otrzymał z rąk abp. Władysława Ziółka. Studia w zakresie liturgiki odbywał w latach 1990-1993 w Papieskim Instytucie Liturgicznym św. Anzelma w Rzymie. W 1995 r. uzyskał doktorat z teologii ze specjalizacją w dziedzinie liturgiki na Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza z Akwinu „Angelicum”. W macierzystej diecezji w latach 1988-98 pełnił funkcję wikariusza, ceremoniarza, wykładowcy i prefekta WSD, dyrektora biblioteki seminaryjnej, a także redaktora „Niedzieli Łódzkiej”.

W 1997 r. podczas wizyty Jana Pawła II w Polsce zajmował się przygotowaniem liturgicznym wszystkich stacji. 1 października 1998 r. został pracownikiem Papieskiego Urzędu Celebracji Liturgicznej, a 12 maja 1999 r. papieskim ceremoniarzem oraz otrzymał godność prałata honorowego Jego Świątobliwości. Od tego czasu ks. prał. Konrad Krajewski posługiwał trzem papieżom, towarzysząc im w pielgrzymkach po całym świecie.

3 sierpnia 2013 r. papież Franciszek mianował go arcybiskupem tytularnym Beneventum i jałmużnikiem papieskim. Jałmużnik papieski to arcybiskup, który należy do Rodziny Papieskiej – czyli najbliższego otoczenia Ojca Świętego i zawsze jest obecny obok prefekta Domu Papieskiego na uroczystościach i audiencjach. Do jego zadań należy udzielanie w imieniu papieża pomocy potrzebującym.

Święcenia biskupie otrzymał 17 września 2013 r. w bazylice św. Piotra w Rzymie. Udzielił mu ich, w obecności Ojca Świętego i licznych kardynałów oraz biskupów, przewodniczący Gubernatoratu Państwa Watykańskiego – kard. Giuseppe Bertello. Jako dewizę biskupią wybrał słowo „Misericordia”, czyli miłosierdzie.

Mszę prymicyjną nowy arcybiskup odprawił 19 października 2013 r. w asyście abp. Marka Jędraszewskiego, pozostałych biskupów oraz kolegów kursowych w archikatedrze łódzkiej. W homilii abp Krajewski zarysował wizję życia chrześcijańskiego opartego na duchu żywej wiary i potrzebie świadectwa: „Wiara ma być cudem pośród różnych ciemności tego świata, dziwnej nieraz polityki, niedorzecznych ustaw, które są często przeciw człowiekowi, przeciw rodzinie, przeciw państwu. W tych mrocznych miejscach, w tych pokrętnych czasach, każdy z nas ma być dowodem na istnienie Boga” – głosił. Wzywał do ofiarnej miłości bliźnich. Jako jałmużnik papieski wobec ogromu ludzkiej biedy i nieszczęść Ksiądz Arcybiskup ma okazję i zadanie swoją dewizę biskupią wcielać w życie. Był m.in. wysłannikiem papieża na Lampedusę, by tam w miejscu tragedii uchodźców w jego imieniu przewodniczyć modlitwie za ofiary i pocieszać rodziny. Jałmużnik papieski głosi potrzebę przebaczenia i wiary, mówi o miłosierdziu Boga, który przebacza nawet wtedy, gdy na to nie zasługujemy: „Wiara jest cudem ufności po ciemku, ale przychodzi taki dzień, kiedy nie potrafimy bez niej żyć. Wiara przychodzi i pozwala mi zacząć żyć, «Choćbym przechodził przez ciemną dolinę, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną»” (Ps 23).

O sobie mówi: „Jestem biskupem ulicy, cierpienia i tych, którzy potrzebują pomocy ze strony Kościoła”. Niedawno media donosiły o różnych rodzajach pomocy udzielanych przez Księdza Arcybiskupa, także o odwiedzinach domów opieki i więźniów. Papieski Jałmużnik odprawił Mszę św. pogrzebową za bezdomnego Polaka. Takich przykładów można przytaczać wiele. Zwracając się do nowo wybranego Jałmużnika, Ojciec Święty Franciszek powiedział: „Twoja praca jest najpiękniejsza”. Chciał przez to powiedzieć, że najważniejszą sprawą jest naśladowanie Chrystusa, który pochylał się nad każdą biedą, podnosił, przytulał do swego serca, widząc nie tylko cierpienie, ale przede wszystkim ludzką godność, cierpiącego człowieka.

Także i u nas jest wiele biedy, niesprawiedliwości i krzywdy. Potrzeba ducha solidarności, ofiarności, wrażliwości na potrzeby bliźnich. Dlatego przesłanie naszego Gościa, jałmużnika papieskiego jest nam bardzo potrzebne.