Życiorys płk. Łukasza Cieplińskiego to gotowy scenariusz na kolejne odcinki znakomitego serialu pt. „Czas honoru”. Ba, wątek zdobycia dokumentów o niemieckich doświadczeniach z rakietami V-2, prowadzonych w Bliźnie koło Pustkowa, w jednym czy dwóch odcinkach serialu nawet się przewinął.

Ciepliński urodził się 26 listopada 1913 r. w Kwilczu. W 1929 r. wstąpił do Korpusu Kadetów w Rawiczu. Po ukończeniu szkoły i zdaniu matury w 1934 r. kształcił się w Szkole Podchorążych Piechoty w Komorowie, służył w 62. pp w Bydgoszczy. Już podczas kampanii wrześniowej w 1939 r. wykazał się niezwykłą odwagą, męstwem i umiejętnościami dowódczymi w bitwie nad Bzurą, za co otrzymał Order Virtuti Militari. Walczył w obronie Warszawy.

W 1940 r. Ciepliński związał się z konspiracją w Rzeszowie. Pełnił funkcję komendanta Obwodu ZWZ Rzeszów, a następnie od kwietnia 1941 r. był komendantem Inspektoratu Rejonowego ZWZ-AK Rzeszów. Dowodzony przez niego Inspektorat uważany był przez przełożonych za jeden z najlepszych w kraju. Sukcesem jego podkomendnych było właśnie zdobycie na początku 1941 r. niemieckich map wojskowych z planami ataku na ZSRR i przekazanie ich aliantom oraz przesłanie na Zachód wspomnianych dokumentów o doświadczeniach z rakietami V-2.

Pod dowództwem kpt. Ł. Cieplińskiego zostały opracowane plany akcji „Burza” w Inspektoracie Rzeszowskim. Po 1 marca 1945 r. Ciepliński pełnił istotne funkcje w Delegaturze Sił Zbrojnych, a następnie w Zrzeszeniu „Wolność i Niezawisłość”. Przez pewien czas przebywał w Krakowie, a następnie w Zabrzu, gdzie zamieszkał wraz żoną Jadwigą. W styczniu 1947 r. stanął na czele czwartego, ostatniego ZG WiN. Główne komórki Zrzeszenia oparł na swoich sprawdzonych współpracownikach z Rzeszowszczyzny, którymi byli: Adam Lazarowicz, Mieczysław Kawalec, Ludwik Kubik, Józef Rzepka, Franciszek Błażej, Józef Maciołek, Józef Batory, Karol Chmiel.

Na przełomie listopada i grudnia 1947 r. UB aresztowało prawie wszystkich członków kierownictwa WiN, w tym Ł. Cieplińskiego. Podczas śledztwa był okrutnie torturowany. 14 października 1950 r. sąd skazał go „na pięciokrotną karę śmierci, utratę praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na zawsze oraz przepadek całego mienia”. Sąd wyższej instancji utrzymał wyrok w mocy, prezydent B. Bierut nie skorzystał z prawa łaski. Wyrok na Cieplińskim i jego towarzyszach z IV ZG WiN wykonano 1 marca 1951 r. strzałem w tył głowy (katyńskim). Miejsce jego pochówku pozostaje nieznane.

W 2007 r. prezydent RP Lech Kaczyński odznaczył ppłk. Łukasza Cieplińskiego pośmiertnie Orderem Orła Białego. 1 marca br. z okazji obchodów Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych minister obrony narodowej awansował Ł. Cieplińskiego pośmiertnie do stopnia pułkownika.

Inicjatywa uczczenia pamięci Pułkownika podjęta została kilka lat temu przez Stowarzyszenie Komitet Społeczny Budowy Pomnika ppłk. Łukasza Cieplińskiego w Rzeszowie. Ogłoszono konkurs, na który napłynęło 14 projektów. Spośród nich wybrano propozycję artysta rzeźbiarz Karola Badyny, absolwent krakowskiej ASP.

Pomnik, a właściwie kompozycja: wykonanych z brązu postaci Łukasza Cieplińskiego i 6 kamiennych sylwetek członków Zarządu Głównego WiN na granitowych postumentach ulokowana jest na skwerze u zbiegu al. Cieplińskiego i ul. Moniuszki.