W przyrodzie istnieje wszystko, co jest nam potrzebne do zdrowego życia, oraz wyleczenia z większości znanych dziś chorób. Bóg, jako Stwórca wszystkiego - pisała św. Hildegarda - na wyciągnięcie ręki zostawił nam rośliny, które dają ciału siłę, a głowie mądrość. Choroba, to skutek zaniedbania ciała i duszy - a więc do całkowitego wyzdrowienia człowieka dojść trzeba przez jego wnętrze.
Św. Hildegarda z Bingen była uznaną doradczynią cesarzy, królów i papieży i zwykłych ludzi. W swoich dziełach połączyła teologię, medycynę i kosmologię w znakomity sposób - opierając się na głębokiej wierze - stworzyła obejmujący całego człowieka, program życia pełni, w harmonii. Nie znajdziemy nigdzie indziej tak szczegółowych rad i wskazówek na temat uzdrawiającej siły tkwiącej w pożywieniu. Kto uwzględni rady świętej benedyktynki - może zrezygnować z liczenia kalorii, szukania kolejnych uzdrawiających tabletek, zatruwania się lekami przeciwbólowymi i całego bałaganu dietetycznego, w jakim żyjemy, a który doprowadza do ciężkich chorób.
Podstawą diety, jak również większości terapii mających zdumiewającą lekarzy efektywność, powinien być prawdziwy orkisz - „roślina najlepsza dla człowieka” - pisała Hildegarda. Ogrzewa on człowieka i wzmacnia, daje dobrą krew, silne ciało i pogodnego ducha... Ale zdrowie ciała zaczyna się w duszy, a więc modlitwa, praktykowanie cnót, dobre słowa i relacje z bliźnimi to hildegardowa „dieta dla duszy”.
To nie przypadek, że w czasach chaosu, dotyczącego nawet wartości uznawanych za podstawowe dla istnienia człowieka i bezradności wobec zła i cierpienia papież Benedykt XVI ogłosił Hildegardę z Bingen Doktorem Kościoła.
Ona - niemal tysiąc lat temu - w dziele „Causae et Curae” spisała zasady zdrowego życia i wychodzenia z najcięższych nawet chorób, które dziś potwierdzają profesorowie medycyny i naukowcy. Najnowsze wyniki badań, szczególnie te dotyczące roli odżywiania w profilaktyce raka prowadzone przez Światowy Fundusz ds. badań nad rakiem - a więc naukowców z czterech kontynentów - prowadzą do wniosków, które w XII wieku spisała św. Hildegarda: właściwy sposób odżywiania obniża odsetek chorób nowotworowych o 50 proc, a kolejne 40 proc. zależy od naszego trybu życia. Czyli geny, wirusy, bakterie i grzyby jedynie w ułamku decydują o tym, czy jesteśmy zdrowi czy chorzy, czy dotknie nas zawał, udar mózgu, borelioza, rak czy grypa.
Reklama
Jak żyć w harmonii? Czym „nakarmić ducha?” Czym leczyć najcięższe choroby? W jaki sposób odzyskać witalność organizmu i radość życia? - Warto spróbować razem z jezuitą o. Wojciechem Nowakiem. Zakonnik wraz z lekarzem i specjalistami medycyny hildegardowej prowadzi Rekolekcje Integralne z postem według św. Hildegardy. Gimnastyka, medytacja chrześcijańska, orkiszowo-warzywna dieta i spacery po lasach, zaproszenie na eucharystię i warsztaty dietetyczne - to tylko fragment tego, co działo się we wrześniu, podczas pierwszych rekolekcji - opowiada jedna z uczestniczek, Ania. Oprócz poczucia lekkości, cennej wiedzy i radości ducha przywiozłam jeszcze …przepisy np. na chleb orkiszowy i ciasteczka na inteligencję… Mój mąż, choć muzyk, już nauczył się je piec - śmieje się młoda kobieta.
* * *
Oczyszczanie duszy i ciała w podwarszawskim ośrodku ojców jezuitów - jeszcze raz w tym roku - rozpocznie się 11 listopada. Bliższe informacje i zapisy na stronie Ośrodka jezuitów w Warszawie-Falenicy: www.eccc.pl w dziale Duchowość. Tel. 22 872-04-41 lub Tel. 601-600-101
W niedzielę, 10 listopada o godzinie 17, w sali instytutu JPII przy Światyni Opatrzności Bożej w Warszawie odbędzie się spotkanie pt. „św. Hildegarda z Bingen - Doktor duszy i ciała”.
Gościem będzie dr. Alfreda Walkowska znawca dzieła św. Hildegardy i wieloletni terapeuta medycyny hildegardowej. Zapisy pod nr tel: 500-403-358, 501-767-378
Komunikacja, rozmowa, docieranie do siebie to wcale nie tak proste rzeczy, jak się wydaje. Wiele osób może to zaskakiwać, ale wiele na ten temat możemy dowiedzieć się od średniowiecznej zakonnicy św. Hildegardy. Jolanta Zajdel rozmawia o tym z Beatą Jakoniuk-Wojcieszak.
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
Hiszpańskie klasztory klauzurowe przygotowują tysiące ręcznie wykonanych różańców, które będą towarzyszyć czerwcowej wizycie Papieża Leona XIV. W inicjatywę, realizowaną przez 16 wspólnot żyjących na co dzień z dala od życia publicznego, zaangażowali się także młodzi wolontariusze pomagający w pakowaniu różańców. Jak informuje Vatican News, projekt stał się jednym z symboli przygotowań do papieskiej podróży.
Przed wizytą Papieża Leona XIV w Hiszpanii, zaplanowaną na 6–12 czerwca, szesnaście klasztorów kontemplacyjnych z różnych regionów kraju przygotowuje tysiące dziesiątek różańca dla pielgrzymów. Inicjatywa jest związana z podróżą apostolską odbywającą się pod hasłem „Podnieście oczy” („Alzad la mirada”).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
