Wołanie z Wołynia” to wydawane od 18 lat pismo religijno-społeczne rzymskokatolickiej diecezji łuckiej. Najnowszy numer dwumiesięcznika zawiera ważny artykuł pt. „Wołyń: Nowe wezwania naukowców i teologów” - jest to relacja z międzynarodowej konferencji „Verbum Domini - Słowo Pańskie”, która w maju odbyła się na uniwersytecie w Łucku. W aktualną tematykę wpisuje się tekst poświęcony beatyfikowanej niedawno m. Małgorzacie Łucji Szewczyk, która urodziła się i spędziła dzieciństwo w Szepetówce na Wołyniu. Redakcja pisze również o słudze Bożym ks. Władysławie Bukowińskim, który w latach niszczenia Kościoła przez reżim sowiecki, mimo prześladowań, przez 20 lat apostołował w Kazachstanie. Kolejny rozdział historii ludobójstwa dokonywanego przez bandy UPA przedstawiony jest w artykule „Janowa Dolina (22/23 kwietnia 1943 r.) - jeden z największych masowych mordów dokonanych przez podziemie banderowskie na polskiej ludności”. Redakcja przypomina również biskupa łuckiego Adolfa Piotra Szelążka, który w styczniu 1945 r. został aresztowany przez NKWD pod zarzutem szpiegostwa na rzecz Watykanu, miał wówczas 80 lat. Wzruszające, a zarazem dramatyczne są wspomnienia Franciszki Kraśnickiej, urodzonej na Wołyniu w 1923 r., ilustrowane archiwalnymi zdjęciami. „Wołanie z Wołynia” informuje, że 23 czerwca na cmentarzu katolickim w Zdołbunowie zostało poświęcone miejsce pod krzyż upamiętniający mieszkańców wsi Tajkury, zamordowanych w 1943 r. w czasie rzezi wołyńskiej.
Dwumiesięcznik „Wołanie z Wołynia”, wydawca wersji polskojęzycznej Ośrodek „Wołanie z Wołynia”, skr. pocztowa 9, 34-520 Poronin, www.wolaniecom.parafia.info.pl/.
W trzeciej nauce rekolekcji wielkopostnych dla Ojca Świętego i Kurii Rzymskiej bp Erik Varden mówi o Bożej pomocy. Co z sytuacjami, gdy ludzie bojący się Boga wołają do nieba i nie otrzymują żadnej dostrzegalnej odpowiedzi, słysząc jedynie pusty pogłos własnego głosu? – pyta. Bóg może sprawić, że wyłoni się nowy świat, gdy zburzy mury, które braliśmy za cały świat — mury, w których w rzeczywistości się dusiliśmy.
23 lutego Kościół wspomina męczeństwo św. Polikarpa. Imię Polikarp pochodzi od greckich słów: polys - liczny, mnogi, karpos - owoc.
Polikarp był biskupem starożytnej Smyrny,ruchliwego portu i miasta pod administracją rzymską (Izmir w dzisiejszej Turcji). Według tradycji Polikarp biskupstwo miał otrzymać z rąk Apostoła Jana. W
167 r. w Smyrnie rozpoczęło się prześladowanie chrześcijan, w czasie którego zginął Polikarp. Ukrywającego się wydał młody niewolnik, a namiestnik, działając pod naciskiem tłumu, skazał go na śmierć.
Polikarp zginął na stosie w amfiteatrze 23 lutego, mając 86 lat.
Opis jego śmierci jest najstarszym w literaturze chrześcijańskiej pismem poświęconym męczeństwu. Męczeństwo Polikarpa jest niezwykle cennym dokumentem ze względu na jego starożytność i teologiczną
treść. W opisie męczeństwa Polikarp modli się na stosie. Modlitwa ta przypomina modlitwę liturgiczną, a w opisie samej męki są liczne aluzje do Męki Chrystusa. Świadkowie tego wydarzenia widzieli w śmierci
Polikarpa coś więcej. Jego ofiara przypominała im chleb wypiekany na Eucharystię. Napisali: "Rozbłysnął wielki płomień i ujrzeliśmy rzecz przedziwną, my, którym dane było to zobaczyć, i którzy zostaliśmy
zachowani, aby innym ogłaszać to, co się stało. Płomień utworzył coś na kształt sklepienia, coś jak wydęty wichrem żagiel statku, i niby murem otoczył ciało męczennika. I był on w środku nie jak piekące
się ciało, lecz jak chleb wypiekany, lub złoto czy srebro próbowane w ogniu".
Wierni zebrali szczątki Polikarpa, aby w rocznicę jego męczeństwa sprawować przy nich Eucharystię "w weselu wielkim i radości".
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Piotr zaczął tonąć, gdy skupił się na falach. Zwątpienie często rodzi się z nadmiaru bodźców i braku skupienia na Bogu. Najważniejsze też dla nas, uwierzyć w Syna Bożego, w Jego boską moc, w Jego obecność, która oznacza zbawienny ratunek. Doświadczenie mocy Jezusa i Jego zbawczego działania jest uwarunkowane naszą wiarą. Piotr szedł po jeziorze, ale uląkł się i zwątpił w pomoc Jezusa. Trzeba bardziej zaprosić Go do łodzi swojego życia, mieć z Nim osobistą relację wiary i miłości. Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
