8 listopada, w Filharmonii Podkarpackiej im. Artura Malawskiego w Rzeszowie odbyło się wręczenie Nagrody Honorowej „Świadek historii”. Nagroda ta przyznawana jest osobom szczególnie zasłużonym dla upamiętniania historii Narodu Polskiego w poszczególnych regionach. Nagrodę przyznaje Kapituła, której przewodniczącym jest Prezes Instytutu Pamięci Narodowej. Laureatami Nagrody Honorowej „Świadek Historii” w I edycji w Rzeszowie zostali: abp Ignacy Tokarczuk, prof. Janina Marciak-Kozłowska, ks. Tadeusz Pater, Stanisław Szpunar, Mirosław Makowski (Przemyskie Stowarzyszenie Rekonstrukcji Historycznej X. D.O.K.), Franciszek Batory. W imieniu prezesa IPN okolicznościowe medale i dyplomy wręczała dyrektor oddziału w Rzeszowie, Ewa Leniart.
Stowarzyszenie Profilaktyki i Wspierania Rozwoju Osobowości Dzieci i Młodzieży „Wzrastanie” w Przemyślu dokonało zgłoszenia do konkursu „Świadek Historii” ks. Tadeusza Patera. Grupa „Wzrastania” uczestniczyła także w tej uroczystości. Ks. Pater część swojego życia poświęcił na działania związane z ocaleniem od zapomnienia przeszłości Polski. Czynił to poprzez aktywność ukierunkowaną na odkrywanie własnych korzeni, historii miejscowości Rumno w powiecie lwowskim i martyrologii jej mieszkańców. Dzieje mu tak bliskie uwiecznił, wydając trzy obszerne pozycje książkowe. Dzieci i młodzież „Wzrastania” szczególnie dziękują ks. Tadeuszowi za to, że uczy je miłości do Ojczyzny i poszanowania jej tradycji. Dzięki niemu, będąc we Lwowie i Rumnie, doświadczali lekcji żywej historii, która nosi ślady bohaterstwa i męczeństwa.
Abp Henryk Muszyński i bp Andrzej Suski z uczestnikami uroczystości wręczenia nagrody im. ks. prof. Janusza Pasierba
Od 1996 r. kapituła ogólnopolskiej nagrody im. ks. prof. Janusza Pasierba przyznaje to wyróżnienie osobom, które w swoim życiu, działalności społecznej i twórczości reprezentują wartości chrześcijańskie i humanistyczne. Patron nagrody – wybitny kapłan diecezji chełmińskiej – swoją duszpasterską drogę rozpoczynał w 1952 r. w parafii pw. św. Mikołaja w Grudziądzu i to miasto o nim pamięta, m.in. poprzez nadawane wyróżnienia równie wybitnym, jak on osobom
Tegorocznego laureata tej nagrody za „szerzenie wartości chrześcijańskich w kulturze i nauce” w osobie abp. Henryka Muszyńskiego wskazała kapituła w składzie: Robert Malinowski – prezydent Grudziądza, Karola Skowrońska – prezes Fundacji na Rzecz Tradycji Jazdy Polskiej, Wioletta Pacuszka – dyrektor Muzeum im. ks. Władysława Łęgi w Grudziądzu, Jadwiga Drozdowska – starszy kustosz tegoż muzeum, Wojciech Cetkowski – przewodniczący Kapituły, prezes Klubu Inteligencji Katolickiej i Marian Sołobodowski – członek Zarządu KIK w Grudziądzu. Uroczystość wręczenia nagrody odbyła się 4 grudnia ub.r.
Nasza jubileuszowa droga prowadzi nas do Miedniewic – miejsca, które udowadnia, że Bóg wybiera to, co pokorne, by objawić swoją wielkość. Choć dziś wznosi się tu monumentalna świątynia, wszystko zaczęło się w 1674 roku w zwykłej, chłopskiej stodole. To właśnie tam pobożny gospodarz, Jakub Trojańczyk, umieścił zakupiony na odpuście w Studziannie mały drzeworyt przedstawiający Świętą Rodzinę.
Miedniewicka historia jest niezwykła: Jakub powiesił odpustowy obrazek na dębowym słupie wspierającym dach stodoły i tam każdego dnia żarliwie się modlił. Wkrótce mieszkańcy zaczęli dostrzegać nad stodołą dziwny blask, który brano za pożar. Gdy okazało się, że to nadprzyrodzone zjawisko, do Miedniewic zaczęły płynąć rzesze pielgrzymów. Sam wizerunek – choć wykonany na skromnym papierze – przedstawia Jezusa, Maryję i Józefa siedzących przy wspólnym stole, co czyni go wyjątkowym znakiem bliskości Boga w codzienności domowego życia.
Z miedniewickich pól ruszamy do miejsca, które w XX wieku stało się duchowym fenomenem na skalę światową. Niepokalanów to nie tylko klasztor i bazylika – to urzeczywistnione marzenie św. Maksymiliana, by całą ziemię zdobyć dla Chrystusa przez Niepokalaną. Wchodząc na ten teren, czujemy niezwykłą dynamikę wiary: tutaj modlitwa zawsze szła w parze z pracą, a pokora z nowoczesnością.
W centrum bazyliki, w ołtarzu głównym, wita nas figura Niepokalanej. Nie jest to stary, wiekowy wizerunek, ale postać emanująca światłem i nadzieją, nawiązująca do objawień z Rue du Bac i Lourdes. Maryja w Niepokalanowie jest przedstawiana jako Wszechpośredniczka Łask – z dłońmi otwartymi, z których spływają promienie Bożej miłości. To tutaj św. Maksymilian uczył swoich braci i miliony wiernych, że najkrótszą drogą do stania się świętym jest „całkowite i bezwarunkowe oddanie się w ręce Niepokalanej”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
