W tzw. nowoczesnym państwie, gdzie panują twarde prawa rynku, kwestia życzliwości często jest mierzona albo pieniądzem, albo takimi przepisami lub takim prawnikiem, który będzie umiał sprawę doprowadzić do określonego celu. Na tym m.in. polega wyższość państw zachodnich, w których ogromne pieniądze ładuje się w kształcenie sprytnych prawników, którzy tak będą formułowali umowy i tak interpretowali fakty, żeby wygrać. Za osiągnięcie i doskonałość prawnika uważa się to, że potrafi on wydrzeć drugiemu człowiekowi lub instytucji określone pieniądze lub inne dobra.
Ten problem widzimy dziś także w Polsce. Wiemy, że wiele spraw, które dotyczyły sprzedaży różnych przedsiębiorstw, to była także kwestia odpowiednich umów przygotowywanych przez prawników, specjalistów, m.in. w dziedzinie prawa międzynarodowego, i dlatego wiele rzeczy jest nieudanych, wiele możliwości zaprzepaściliśmy.
Dość często również w zwyczajnych sprawach jesteśmy postawieni niejako pod ścianą, zależni od tego, czy ktoś spojrzy na nas dobrze czy źle, czy zachowa się w sposób miły i przyjazny, czy brutalny i nieżyczliwy. Zwykła ludzka życzliwość jest często warunkiem przeżycia dobrego dnia. Mówimy nieraz, że mieliśmy dobry dzień. Dlaczego? Bo spotkaliśmy człowieka, który był miły, uśmiechnął się, dał dobrą radę, okazał życzliwość. I o taką zwykłą ludzką życzliwość chodzi. Jakże cieszą się kierowcy „Niedzieli”, gdy przyjeżdżają do księdza proboszcza i usłyszą od niego dobre słowo, jeśli ciepło ich przyjmie, czasem zaprosi na kawę, zaproponuje łyk wody, z którym wymienią dobre zdania. Jestem tym księżom ogromnie wdzięczny. Bo czasami bywa też odwrotnie. Spodziewamy się otwartości i serdeczności, a spotykamy...
Życzliwość jest oczekiwana wszędzie: w pracy, w szkole, w urzędzie, na ulicy. Różnorakie formy wyrażania wzajemnej życzliwości są niezwykle ważne. Mogą być setki przepisów, ale jeśli w sercu nie ma życzliwości i nie jej się nawet wykrzesać dla drugiego, to jest prawdziwa tragedia. Dlatego tak ważne są każde rekolekcje, każde, nawet niedługie, dni skupienia, bo podczas nich człowiek powinien zadać sobie pytanie: Jakim naprawdę jestem człowiekiem? W ankiecie nt. spowiedzi jest takie pytanie: Czy spowiedź daje mi coś praktycznego dla mojego życia, postępowania? Niektórzy stwierdzali, że po spowiedzi stają się lepsi dla najbliższych, częściej się uśmiechają. To bardzo ważny element dobrej spowiedzi. Bo jeśli żałuję za swoje grzechy, to jasne jest, że chcę być lepszy. A podstawowe przykazanie chrześcijańskie to miłość bliźniego!
Zachęcam do tego, by pracować nad stosowaniem w życiu życzliwości. To nie tylko otwarcie i serdeczność do drugiego człowieka, ale także nieobrażanie się z byle powodu - pamiętam słowa jednego z ojców duchownych, który mówił, że człowiek inteligentny się nie obraża - to szczery uśmiech, który tak wiele dobrego może sprawić.
Jeżeli więc mamy robić jakieś postanowienia, a mogą temu sprzyjać wakacje, bo jest więcej czasu na refleksję - a wiele osób to czyni - pomyślmy o życzliwości dla ludzi, dla dzieci, współpasażerów, interesantów. To nic nie kosztuje, a inaczej przebiegają rozmowy i świat staje się lepszy. Tego życzę wszystkim naszym Drogim Czytelnikom.