Reklama

Apostołki z San Giovanni Rotondo

Uśmiechnięte, pełne zapału i humoru, a zarazem niezwykle wewnętrznie skupione. Siostry ze Zgromadzenia Sióstr Apostołek Jezusa Ukrzyżowanego, założonego przez Ojca Domenico Labellarte - syna duchowego św. Ojca Pio - w San Giovanni Rotondo, odwiedziły niedawno Rzeszów. O powołaniu i charyzmacie Zgromadzenia z siostrami Marią Magdaleną Półtorak i Marią Urszulą Żelazko rozmawia Izabela Fac

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Izabela Fac: - Powołanie jest jednym z najbardziej osobistych, czasem zaskakujących doznań człowieka. Jak odkryły Siostry swoje powołanie?

S. Maria Magdalena: - „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał”. Moje powołanie odczytałam jako szczególne wybranie, poprzez doświadczenie Bożej Miłości, miłości Boga do człowieka, Stwórcy do stworzenia. Moja odpowiedź na powołanie dojrzewała we mnie przez kilka miesięcy, a podjęta decyzja była owocem przeżytych rekolekcji, na których Pan wezwał mnie po imieniu, by być Jego wyłączną własnością, Jego oblubienicą. Na tę miłość można odpowiedzieć tylko miłością, to moja misja, jaką mam do spełnienia na drodze życia zakonnego, by być blisko Jezusa, trwać w Jego Miłości. Tylko wtedy powołanie ma sens.

Reklama

S. Maria Urszula: - „Wezwałem cię po imieniu, tyś moim” (Iz 43,1). Wiemy dobrze, że każde nasze powołanie (misja), do którego Pan nas wzywa jest niezwyklym darem ofiarowanym nam przez Boga, a jednocześnie wielką tajemnicą. Darem, gdyż nikt z nas nie zasługuje na tak wielką miłość Boga, a także tajemnicą, której piękno i głębię odkrywamy stopniowo. Nigdy nie myślałam być siostrą zakonną, a jednak Pan tak kierował wszystkim, abym odczytywała dzień po dniu Jego miłość, a przede wszystkim Jego delikatne zaproszenie, aby służyć Jemu samemu. Podczas nauki w szkole średniej to zaproszenie stawało się coraz silniejsze, tak iż zaczęłam wsłuchiwać się w Jego głos, rozważając Słowo Boże, a także czytając „Dzienniczek” św. Faustyny, który przypadkowo trafił do mych rąk. Kilka dni po zdaniu matury, kiedy to już wiedziałam, że moją drogą jest służba Panu, przybyły z dwudniową misją do mojej parafii nasze siostry i ojcowie z San Giovanni Rotondo. Dziś wiem, że ich przybycie nie było zwykłym przypadkiem, lecz ponownym darem i tajemnicą. Tym razem „maczał w tym palce” św. O. Pio, którego wcześniej nie znałam, a który poprzez słowa Sióstr zapraszał mnie do odpowiedzenia definitywnie Panu, co dokonało się już w samym San Giovanni Rotondo.
Spotkanie z Siostrami tak niezwykle mnie dotknęło, ubogaciło, iż zgodziłam się wyjechać z nimi na rekolekcje prowadzone przez naszego o. Domenico w San Giovanni Rotondo. Właśnie tam czekał na mnie Pan, abym na tej świętej górze Gargano powiedzieć mi: „Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha, zapomnij o swym ludzie o domu twego ojca, król pragnie twej piękności, On jest twym Panem, oddaj Mu pokłon” (Ps 45, 11-12).
Natychmiast zrozumiałam, że to jest moje miejsce, a to Zgromadzenie jest moją nową rodziną! Nie pozostało mi nic innego jak odpowiedzieć miłością na Miłość: „Oto ja, poślij mnie” (Iz 6,8).

- Zgromadzenie zostało założone przez syna duchowego św. O. Pio o. Domenico Labellarte, który u boku Świętego Stygmatyka spędził 26 lat swojego życia. Czerpał bezpośrednio z duchowości Świętego z San Giovanni Rotondo. Jakie zadanie mają do spełnienia siostry Jezusa Ukrzyżowanego? Jaki jest charyzmat i duchowość Waszego Zgromadzenia?

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

S. Maria Magdalena: - Instytut został założony przez o. Domenico Labellarte, jako odpowiedź na natchnienie, które miał 23 września 1968 r. przy trumnie Ojca Pio: „Kontynuuj to, czego nauczyłeś się ode mnie...”. Apostołki, wzorując się na św. O. Pio, współpracują z Jezusem Ukrzyżowanym w Dziele Odkupienia, a zarazem mają za zadanie kontynuowanie misji św. O. Pio w świecie, czyli współodkupianie z Chrystusem grzesznej ludzkości. Świadectwem ściślej współpracy O. Pio z Jezusem Ukrzyżowanym były stygmaty, liczne nękające go cierpienia fizyczne moralne i duchowe oraz modlitwa. Te dwa filary - cierpienie i modlitwa - stanowią podstawę życia duchowego każdego człowieka. I naszym zadaniem jest ukazywać współczesnemu człowiekowi te dwie wartości na wzór św. O. Pio. Charyzmatem naszym jest życie królewskim kapłaństwem ludu Bożego wywyższając w świecie wartość modlitwy i ofiary, świadcząc o Bożym Miłosierdziu i służąc nim innym poprzez niesienie ulgi w cierpieniu fizycznym, moralnym i duchowym, na wzór Maryi i św. O. Pio. Dyspozycyjność na głos Boga, przełożonych oraz bliźnich, szczególnie najbardziej potrzebujących i cierpiących.
Nasza duchowość polega na: umiłowaniu Słowa Bożego i pomaganiu innym w umiłowaniu Go, gdyż jest ono pokarmem niezbędnym do życia autentycznym życiem Bożym. A także na umiłowaniu Jezusa Ukrzyżowanego i pomaganiu innym w umiłowaniu Go, aby czerpać od Niego siłę do wzniesienia cierpienia własnego i innych ku Bogu w geście modlitwy uwielbienia i dla zbawienia dusz. Celem Instytutu jest formacja swoich członkiń na autentyczne czcicielki i animatorki modlitwy i ofiary.

S. Maria Urszula: - Apostolat naszego Zgromadzenia inspiruje się na dwóch promieniach wypływających z Serca Jezusa Miłosiernego. Promień biały symbolizujący Prawdę, którą czerpiemy i odkrywamy w codziennej medytacji Słowa Bożego, a następnie przekazujemy innym, szczególnie w formie tzw. „Centrów słuchania Słowa Bożego”, podczas misji świętych, dni skupienia i rekolekcji. Promień czerwony symbolizuje Miłosierdzie, nad którym rozważamy w codziennej medytacji Męki Pańskiej, wypraszamy słowami Koronki do Miłosierdzia Bożego i realizujemy wobec najbardziej potrzebujących, aby ich wesprzeć w ich cierpieniach fizycznych, moralnych i duchowych. Apostolat nasz konkretyzuje się poprzez pracę w szpitalu, odwiedziny chorych, pracę wśród osób starszych, w stołówkach dla ubogich, w domach dla dzieci opuszczonych i osieroconych, poprzez odwiedziny rodzin. Oprócz Sióstr żyjących we wspólnocie, do naszego Zgromadzenia należą także osoby świeckie: kobiety niezamężne, wdowy oraz mężatki, które żyją naszym charyzmatem, lecz pozostają w swych domach rodzinnych.

Reklama

S. Maria Magdalena: - Wzory życia duchowego, które pragniemy naśladować to Jezus Ukrzyżowany - Kapłan i Ofiara, by składać siebie jako „ofiarę żywą i Bogu miłą” i przemieniać cierpienie w modlitwę za zbawienie świata i na chwałę Bożą. Kolejnym wzorem jest Najświętsza Maryja Panna, aby uczyć się od Niej dyspozycyjności na Słowo i Wolę Bożą. I trzeci wzór to św. O. Pio - wzór modlitwy, ofiary i niesienia ulgi w cierpieniu.

- W Polsce macie dom w Częstochowie. Gdzie jeszcze Zgromadzenie ma swoje placówki?

S. Maria Urszula: - Istotnie, mamy jeden dom w Częstochowie, oprócz tego Siostry pracują we Włoszech: San Cesareo - Rzym, gdzie znajduje się nasz Dom Generalny, San Giovanni Rotondo, Giovinazzo, Valenzano, na Filipinach, gdzie prowadzą dzialalność na rzecz dzieci opuszczonych, w Ziemi Świętej - Betlejem.
Nasze Zgromadzenie ma charakter misyjny, sam O. Założyciel odbywając wiele podróży misyjnych po całym świecie odwiedził także wiele miast w Polsce m.in. Warszawę, Lublin, Kraków, a także Malawę k. Rzeszowa, głosząc konferencje biblijne oraz szerząc duchowość św. O. Pio. Dlaczego Malawę? Ponieważ stąd pochodzą niektóre nasze Siostry i Ojcowie. Naród polski bardzo ujął naszego Ojca, szczególnie przez swą pobożność, rozmodlenie i wielką miłość do Maryi.

S. Maria Magdalena: - Dzięki nieustannej opiece św. Ojca Pio oraz pomocy wielu ludzi otwarłyśmy pierwszą w Polsce placówkę, by i tu szerzyć duchowość naszego świętego Patrona. W naszym domu w Częstochowie siostry prowadzą co miesiąc dni skupienia oraz rekolekcje w duchowości św. O. Pio. Uczą i zachęcają do rozważania i zgłębiania Słowa Bożego, duchowości O. Pio poprzez czytanie jego listów, a także dają świadectwo tego, co otrzymują bezpośrednio od naszego Ojca Założyciela.
Św. O. Pio podkreślał bardzo mocno ważność formacji duchowej, którą stawiał na pierwszym miejscu, zapewniając „o domy ja sam się zatroszczę”. Na zakończenie naszej rozmowy, pragnę zacytować słowa O. Pio „módlcie się, czuwajcie i nie upadajcie na duchu”.

Zgromadzenie Sióstr Apostołek Jezusa Ukrzyżowanego

Założycielem Zgromadzenia jest o. Domenico Labellarte, duchowy syn św. O. Pio. Instytut został założony jako odpowiedź na natchnienie, które miał Założyciel 23 września 1968 r. przy trumnie O. Pio: „Kontynuuj to, czego nauczyłeś się ode mnie...”. W ten sposób narodziła się idea założenia dwóch gałęzi zakonnych żyjących tym samym charyzmatem: Apostołów i Apostołek Jezusa Ukrzyżowanego, które miały uzupełnić Dzieło „w służbie Bożego Miłosierdzia”, składające się do tej pory z dwóch Instytutów Świeckich: Służebnic i Sług Bożego Miłosierdzia.
We wrześniu 1971 r. dwie młode kandydatki - wśród których Matka Generalna Maria Saveria Palmisano - otrzymały habit zakonny pobłogosławiony przez arcybiskupa Bari - Enrico Nicodemo. Wkrótce wyjechały do Rzymu na swoją pierwszą misję, by służyć przyszłym kapłanom seminarium Collegio Capranica, które odtąd stało się „kolebką” dla Apostołek. W dniu 25 marca 1973 r. sekcja zakonna Dzieła: Apostołowie i Apostołki Jezusa Ukrzyżowanego otrzymała zatwierdzenie kanoniczne z rąk biskupa pomocniczego Bari.
Nowe powołania pozwoliły na powstanie wspólnot w Valenzano i w San Giovanni Rotondo. W 1979 r. Apostołki zostały przyjęte w diecezji Palestrina, niedaleko Rzymu w Colle S. Pietro w parafii Matki Bożej Zawierzenia, wspomagając pracę duszpasterską parafii, biorąc odpowiedzialność za utrzymanie i naukę w przedszkolu oraz nauczając religii w szkole średniej. Biskup Palestriny 20 listopada 1988 r. udzielił Apostołkom Jezusa Ukrzyżowanego zatwierdzenia kanonicznego, dzięki któremu stały się Instytutem Zakonnym na prawach diecezjalnych.
Instytut, rozwijając się i przyjmując nowe członkinie, również innych narodowości, zaczął rozwijać się także poza Italią. W 1991 r. Patriarcha Łaciński Jerozolimy poświęcił dom Apostołek Jezusa Ukrzyżowanego w Betlejem, w pobliżu Bazyliki Narodzenia. W 1994 r. Matka Maria Saveria wyjechała po raz pierwszy na Filipiny i w 1995 r. trzy siostry rozpoczęły swoją działalność apostolską w dzielnicy Binondo w Manili, służąc ubogim na stołówce parafialnej parafii św. Wawrzyńca Ruiz. Wkrótce zmuszone zostały przenieść się na południe Filipin do Tugbok-Davao City, na wyspę Mindanao. Po roku pracy przy budowie klasztoru i kaplicy oraz domu dla opuszczonych i ubogich dzieci, 12 października 1997 r. arcybiskup Davao poświęcił budynki.
W 1997 r. w „Domu Maryi” w Częstochowie, który mieści się w zabytkowym 100-letnim dworku, została poświęcona kaplica wspólnoty sióstr, które zajęły się organizowaniem dni skupienia, rekolekcji, prowadzą również inną działalność związaną z szerzeniem duchowości.
„Dom Maryi”
ul. P.O.W. 22
42-200 Częstochowa
tel. 0-34 361 29 63
apostolki.pl@apostolegc.net

Apostołki Jezusa Ukrzyżowanego zapraszają na dni skupienia i rekolekcje w duchowości O. Pio.
Dni skupienia: 8-10 maja, 5-7 czerwca.
Rekolekcje dla dziewcząt: 10-15 sierpnia.

2009-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ocalić wspólnotę

2026-09-01 14:53

Niedziela Ogólnopolska 36/2026, str. 26

[ TEMATY ]

wspólnota

zbawienie

ocalić

Adobe Stock

Rodzina

Rodzina
Dzisiejsze czytania są dla nas bardzo przejrzyste: mam obowiązek troszczyć się o zbawienie nie tylko własne, ale także drugiego człowieka. Jak mantra wraca do nas tekst, że wszyscy zbawiamy się we wspólnocie. Idę do nieba nie sam, lecz z tymi, których Bóg stawia na drodze mojego życia. Zbawienie mojego brata i mojej siostry to także moja sprawa. W tekście ze Starego Testamentu Bóg szukał Abla, a Kain Mu odpowiedział: czyż jestem stróżem swego brata? Dzisiejszy tekst z Księgi proroka Ezechiela mówi wyraźnie, że jesteś stróżem domu Izraela. Jesteś stróżem swego brata i swojej siostry. Jesteś za nich odpowiedzialny, zwłaszcza gdy się pogubią. Nie może ci być obojętne to, że twój brat czy twoja siostra popadają w grzech. Musisz działać. Nigdy nie wolno cieszyć się z grzechu drugiego człowieka ani tym bardziej z jego potępienia. Jeśli zawiedziemy, to nas samych zaprowadzi to do piekła. Ocalenie własnej duszy idzie, kiedy upominamy brata czy siostrę. Zadanie, które Bóg daje prorokowi Ezechielowi, nie jest łatwe. Nie jest łatwo zwrócić uwagę drugiemu człowiekowi, zwłaszcza wtedy, kiedy stoi wyżej ode mnie. Nieraz wolelibyśmy przejść obojętnie, jakby to nie była nasza sprawa. Dzisiaj Bóg mówi: zbawienie i odpowiedzialność za drugiego człowieka to twoja sprawa. To twój obowiązek: zadbać o jego zbawienie, aby nie został potępiony. Bo jego potępienie może oznaczać również twoje. Zwykle czujemy obawę przed zwróceniem uwagi drugiej osobie, ale niekiedy bywa tak, że z wielką pasją wytykamy komuś błędy. Jeśli chcemy działać w mądrości Bożej, musimy sięgnąć także do dzisiejszego drugiego czytania – z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian. Miłość jest doskonałym wypełnieniem prawa. Upominam drugiego człowieka dlatego, że go kocham. Czynię to tak, by go nie urazić i nie zadać mu bólu. Nie chcę stawiać siebie ponad innych. Miłość wskazuje mi drogę, jak uratować drugiego. Miłość jest zatem doskonałym wypełnieniem prawa – podkreślam to po raz drugi. Nie zapominajmy o tym. Bez miłości nie ma w nas ducha Bożego. Miłość doda także odwagi, aby stanąć w prawdzie wobec drugiego człowieka. Wpierw, oczywiście, trzeba stanąć przed Bogiem. Ciężkie to brzemię, gdy ojciec czy matka muszą zwrócić uwagę dorosłemu dziecku. Bardzo trudna to sytuacja, kiedy zwracając uwagę, możemy stracić najbliższych, pozycję w pracy bądź w społeczności. Możemy zostać wyśmiani albo wzgardzeni. Wobec Boga natomiast wypełniliśmy obowiązek miłości do drugiego człowieka, w trosce o jego zbawienie i życie wieczne. Bóg nigdy nie zostawi nas samych. Upomnienie drugiego człowieka – jak pisze sam ewangelista Mateusz – zakłada 3 etapy. Najpierw – w cztery oczy. Potem – w obecności dwóch świadków. Na koniec zaś – wobec całej wspólnoty Kościoła. Upomnienie ma na celu ocalić współpracę. Ten człowiek ma powrócić na łono wspólnoty i Kościoła – do jedności z Jezusem. Mądrość roztropnego działania otrzymujemy na modlitwie. Gdzie dwaj zgodnie o coś proszą w imię Jezusa, to otrzymają. Mądrość upominania drugiego człowieka płynie przez modlitwę w duchu miłości. Chcemy pozyskać każdego dla Chrystusa. Pragniemy zrobić wszystko, aby nastał jeden pasterz i nastała jedna owczarnia. Wybór i decyzję pozostawiamy tym, do których Bóg nas posyła w naszym codziennym życiu. Niech obok naszych słów świadectwem będą nasze uczynki. Miłość wypełnia całe prawo i od początku istnienia chrześcijan wywoływała wśród pogan zachwyt. Niech i dziś świadectwo naszej miłości do Boga i drugiego człowieka porywa innych do Jezusa.
CZYTAJ DALEJ

Upominanie, kiedy ktoś postępuje niewłaściwie, rodzić się winno z miłości o dobro bliźniego

2026-09-03 07:58

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

„Gdy brat twój zgrzeszy, idź i upomnij go” – mówi Jezus. Wskazuje przez to na potrzebę, wręcz konieczność upominania.

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Gdy brat twój zgrzeszy przeciw tobie, idź i upomnij go w cztery oczy. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata. Jeśli zaś nie usłucha, weź z sobą jeszcze jednego albo dwóch, żeby na słowie dwóch albo trzech świadków oparła się cała sprawa. Jeśli i tych nie usłucha, donieś Kościołowi. A jeśli nawet Kościoła nie usłucha, niech ci będzie jak poganin i celnik. Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, cokolwiek zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie. Dalej, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli dwóch z was na ziemi zgodnie o coś prosić będzie, to wszystko otrzymają od mojego Ojca, który jest w niebie. Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich».
CZYTAJ DALEJ

Prezydent: rolnicy są gwarancją bezpieczeństwa żywnościowego Polski

2026-09-06 12:20

[ TEMATY ]

Częstochowa

Jasna Góra

dożynki

Prezydent Karol Nawrocki

PAP/Waldemar Deska

Podczas uroczystości na Jasnej Górze Prezydent RP skierował słowa wdzięczności do polskich rolników, podkreślając ich kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa żywnościowego, ochronie polskiej ziemi oraz pielęgnowaniu dziedzictwa kulturowego i tożsamości narodowej. W swoim wystąpieniu odniósł się także do wyzwań gospodarczych, warunków atmosferycznych oraz prezydenckich inicjatyw ustawodawczych.

Prezydent RP wziął udział w Dożynkach Jasnogórskich w Częstochowie. W swoim wystąpieniu skierowanym do rolników złożył podziękowanie za trud i misję polskiej wsi. Podkreślił symboliczny wymiar ich trudu, zaznaczając, że praca ta jest cichym, ale niezwykle wymownym świadectwem oddania ojczyźnie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję